بورس (زندان جذاب نقدینگی)
این یک وبلاگ آموزشی درباره آشنایی با بازارهای مالی و به ویژه بازار اوراق بهادار یا بورس است. هر یک از بازدید کنندگان حتی می توانند در قالب سوال طرح موضوع نمایند و در اولین فرصت مطالب مورد نیاز آموزشی در این خصوص در همین وبلاگ ارایه خواهد شد.
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/٥/٢۸

 

منطقی برای پذیرش متقابل (برون ­مرزی) سهام شرکت­ها[1]

سید روح ­الله حسینی ­مقدم[2]

 

  • پذیرش متقابل از دو دهه گذشته مزایای فراوانی را برای بسیاری از شرکت­ها که بین­المللی شده­اند، فراهم کرده است. پیشرفت تکنولوژیکی و آزادسازی جریان سرمایه بطور قابل توجهی رقابت میان بورس­های جهانی را برای معاملات و پذیرش سرمایه تقویت کرده است.
  • جغرافیای پذیرش­های متقابل بطور قابل توجهی از اواسط 1980 با جذب بیشتر سهام شرکت­هایی که در سایر بورس­ها پذیرفته شده­اند، تغییر کرده است.
  • مطالعات تجربی بیان می­کند که هزینه حقوق صاحبان سهام عموما با پذیرش در بورس­های خارجی کاهش می­یابد. این مساله ممکن است با کاهش در هزینه­های معاملات یا افزایش در کیفیت و کمیت اطلاعات شرکت­ها جهت دسترسی به سرمایه­گذاران شرح داده می­شود.
  • عدم تقارن اطلاعات بین کشورها، از کشف قیمت یکسان در بورس­های خارجی جلوگیری می­کند.

 

برخی نتایج حضور در بازارهای بین‌المللی نشان می‌دهند که شرکت‌ها، به خصوص در بازارهای در حال توسعه که به­واسطه شرایط نامناسب سیاسی و اقتصادی و فقدان قوانین کارا در بازار سرمایه از مصونیت ضعیفی برخوردارند، قادرند با استفاده از مزایای پذیرش خارجی، امنیت و حاکمیت شرکتی مناسب‌تری ر ا برای سهامداران خود فراهم آورند.

Dual Listed Company یا DLC ساختار شرکتی است که از دو شرکت پذیرفته شده در بورس با سهامداران متفاوتی که مالکیت مجموعه­ای از کسب و کارها را به عهده دارند، تشکیل شده است.

در خرید مدیریتی سهام، یک شرکت سهام شرکت دیگر را تحصیل می‌کند. با وجود این، وقتی­که یک DLC ایجاد می‌شود، هم شرکت‌ها تداوم فعالیت دارند و هم ساختار سهامداری جداگانه‌ی حفظ خواهد شد؛ اما آن‌ها توافق می‌کنند تا تمام ریسک‌ها و مزایای مالکیت بر کسب و کارهای عملیاتی‌شان را به نسبت ثابت تسهیم کنند. این کار از طریق مجموعه‌ای از قراردادهای پیچیده انجام خواهد شد. معمولاً دو شرکت هیئت مدیره‌ واحد و ساختار مدیریتی یکپارچه خواهند داشت. یک DLC تا حدی مانند سرمایه‌گذاری مشترک است و دو طرف آن چیزی که دارند، نه فقط یک پروژه‌ی واحد را تسهیم می‌کنند. ظاهراً در همه‌ی موارد دو شرکت در کشورهای مختلف پذیرفته می‌شوند. شرکت‌ها به دلایل مالیاتی اغلب پذیرش در بورس­های مختلف را انتخاب می‌کنند. همین‌که آن‌ها چنین کاری انجام داده‌اند موانع مالیاتی عمده‌ای برای از بین بردن این ترتیبات می‌تواند موجود باشد. موضوعات مربوط به هویت ملی ممکن است گاهی نیز مطرح شود که هر دو طرف در یک ادغام پیشنهادی در وضعیت خوبی هستند و نیازی به ادغام یا قبول تسلط یک شرکت دیگر ندارند. اجرای آن می‌تواند آسان‌تر باشد اگر کشور با کسب و کار کوچک‌تر، شرکتش را از دست ندهد.

برخی از شرکت‌های DLC در زیر آمده‌اند. یکی از ویژگی‌های قابل ذکر این است که بسیاری از شرکت‌های DLC بریتانیایی هستند. BHP Biliton، Brambles industries ، Fortis و ....

ساختار شرکت DLC به‌طور اثر بخشی ادغام بین دو شرکت است که در آن،‌ آن‌ها توافق می‌کنند تا عملیات و جریان‌های نقدی‌شان را ترکیب نمایند و سودهای نقدی مشابهی به سهامداران خود بپردازند، در حالی که هویت سهامداران جدا باقی می‌ماند.

اصطلاح Co–listing یا Cross-listing اغلب در شرایط مورد استفاده قرار می‌گیرد که یک شرکت در دو بورس پذیرفته می­شوند. در اینصورت معمولاً پذیرش اولیه در بورس اوراق بهادار در کشور محل تشکیل آن شرکت و پذیرش دومش در بورسی در دیگر کشور است. Co-listing مخصوصاً برای شرکت‌هایی که در یک بازار کوچک شروع به‌کار کرده‌اند اما به بازار بزرگ‌تری وارد شده‌اند، معمول است. برای مثال چندین شرکت کانادایی بزرگ در بورس اوراق بهادار نیویورک یا نزدک و همچنین بورس اوراق بهادار تورنتو پذیرفته شده‌اند که در ادامه شرح بیشتری ارایه می­شود. این اصطلاح هم‌چنین می‌تواند برای شرکت‌هایی که در بیش‌تر از یک بورس در یک کشور پذیرفته شده‌اند، به‌کار رود. به‌عنوان یک مثال چندین شرکت در ایالت متحده وجود دارند که هم در نزدک پذیرفته شده‌اند و هم در بورس نیویورک.

ساختار بازارهای سهام جهانی بطور قابل توجهی در دو دهه گذشته تغییر کرده است، بطوریکه تقویت تکنولوژیکی و آزادسازی جریان سرمایه موانعی را که بازارهای مالی را از یکدیگر مجزا کرده بود، کاهش داده است. با وجود این، در حالیکه سرمایه­گذاران در حال حاضر می­توانند براحتی به بازارهای سرمایه خارجی دسترسی داشته باشند، مفهوم جغرافیا و مرز بی­ربط نشده است. موانع بین­المللی کردن جریان سرمایه نظیر محدودیت­های قانونی در تحرک سرمایه و مالکیت خارجی، هزینه­های معاملات و هزینه­های دستیابی به اطلاعات شرکت­های پذیرفته شده خارجی و نگرانی­ها در مورد حفاظت سرمایه­گذار در قلمرو قانونی خارجی هنوز وجود دارد. بخش­بندی بازارهایی که حاصل این موانع است، انگیزه­هایی را برای مدیران شرکت­ها ایجاد نموده تا رویه­های مالی خود برای پذیرش برون­مرزی را فراهم نمایند که به موجب آن یک شرکت سهامش را برای معامله در حداقل دو بازار و در چند کشور مختلف عرضه کنند[3].

جغرافیای پذیرش متقابل

 

   تعداد شرکت­های کانادایی که سهام خود را در خارج از کشور عرضه نموده­اند از دو دهه گذشته در حال افزایش است؛ بطوریکه از نوامبر 2003، بیش از 180 شرکت کانادایی در ایالات متحده پذیرفته شده­اند و تقریبا صد درصد طی 20 سال رشد داشته است[4]. تعداد کمی از شرکت­های کانادایی(21)  در بورس لندن پذیرفته شده­اند. رشد عرضه شرکت­های کانادایی در کانادا در مقایسه با تعداد شرکت­های پذیرفته در بورس تورنتو نسبتا کم است. نسبت تعداد سهام شرکت­های کانادایی پذیرفته شده در کانادا از حدود 10 درصد در اواخر 1980 به تقریبا 15 درصد در اواخر سال 2001 افزایش یافته است. (نمودار 1)

   این پذیرش­ها توسط شرکت­هایی از صنایع مختلف نظیر منابع طبیعی، فن­آوری، حمل­ونقل و ارتباطات می­باشد. تقریبا در 20 سال گذشته، معاملات اوراق بهادار شرکت­های کانادایی همواره و بطور منصفانه بین بورس­های کانادا و ایالات متحده تقسیم شده است. درصد ارزش معاملات ایالات متحده در محدوده 40 تا 50 درصد نوسان دارد.

شواهدی وجود دارد که بورس­های ایالات متحده در دو دهه گذشته تمایل بیشتری به جهانی شدن دارند. اگر چه تعداد شرکت­های اروپایی که سهامشان در خارج از اروپا عرضه شده است، بطور قابل توجهی از اواسط 1980 و 1990 افزایش یافته است. در مصاف با سایر کشورهای اروپایی، تقریبا همه آنها به سمت بورس­های ایالات متحده متمایل شدند. طی همان دوره، تعداد شرکت­های امریکایی پذیرفته شده در بورس­های ایالات متحده کمتر از 30 درصد بوده است. ( پاگانو و دیگران 2001 و 2002) اعتقاد بر این است که ویژگی مستقیم منافع رقابتی بورس ایالات متحده که معمولا برای اغوای شرکت­های بزرگتر جهانی که نیاز به بازارهای عمیق و نقدینه برای نیازهای مالی و استراتژی­های تملک دارند، مناسب­تر است. شواهدی که در ادامه بحث خواهد شد نشان می­دهد که شرکت هم­چنین سعی می­کند که خودشان را به استاندارهای قانونی ایالات متحده تطبیق دهند. با وجود هزینه­های سنگین، پذیرش در ایالات متحده راهی برای وجه تمایز بین شرکت­های مبتکر و با کیفیت با سایر شرکت­ها شده است. پاگانو و دیگران دریافتند که عملکرد و ویژگیهای شرکت­های اروپایی با توجه به شدت وابستگی آنها به پذیرش مجدد در ایالات متحده یا در اروپا متفاوت است. اگر آنها در ایالات متحده پذیرفته شوند، تمایل به کسب تکنولوژی برتر، صادرات و توسعه سریع با کمترین اتکا به بدهی­ها دارند. هم­چنین یافته­های پاگانو پیشنهاد می­کند که شرکت­ها تمایل به پذیرش در کشورهایی دارند که تشابهات زبانی و فرهنگی با کشور خودشان داشته باشد. نسبت پذیرش شرکت­های غیر امریکایی در بورس نیویورک در دهه گذشته دو برابر شده است و بطور یکنواخت از حدود 8.5 درصد در سال 1994 به 17 درصد در پایان سال 2003 افزایش یافته است.

طی دوره مشابه، سهم ارزش معاملات شرکت­های غیر امریکایی به آرامی از حدود 10 درصد به 8 درصد کاهش یافته است.( نمودار 4)

همچنین نسبت سهام بین­المللی پذیرفته شده در نزدک در دهه 1990 افزایش یافته اما با افزایش اندک از 7 درصد در پایان 1992 به آرامی به کمتر از ده درصد در سال 2003 صعود کرد. پذیرش شرکت­های غیر امریکایی در نزدک قبل از کاهش در سال 2001 به اوج خود رسید؛ بطوریکه شرکت­های سهامی حوزه تکنولوژیکی از طریق یک تصحیح قیمتی شدید بدنبال افزایش شدید قیمت­هایشان در اواخر سال 1990 رفتند. جدول 1 تقسیم­بندی ناحیه­ای از تعداد شرکت­های مجددا پذیرش شده در بورس نیویورک و نزدک را نشان می­دهد.

 

بورس نیویورک

نزدک

آسیا و اقیانوسیه

80 ( 17.1)

50 (14.7)

اروپا

189 ( 40.3)

95 ( 27.9)

خاورمیانه و آفریقا

13 (2.8)

76 (22.3)

آمریکای جنوبی و دریای کارائیب

106 (22.6)

42 ( 12.3)

کانادا

81 (17.3)

78 ( 22.9)

× اعداد داخل پرانتر بر حسب درصد می­باشد.

× آمار مربوط به دسامبر 2003 می­باشد.

 

هزینه­های پذیرش متقابل

 

   پذیرش متقابل برای شرکت­های پذیرفته شده منافع زیادی را فراهم می­کند اما هزینه­هایی را هم بدنبال دارد. این هزینه­ها به تقویت الزامات افشا، هزینه­های ثبت و هزینه پذیرش مرتبط است.           ( Karolyi, 1998) برای تطبیق انواع مختلف شرکت­ها، بورس­ها چندین شرایط پذیرش متفاوت و هر کدام با یک سری الزامات متفاوت فراهم کردند تا اینکه سرمایه­گذاران با این ساختار و منافع بالقوه مختلف آشنا شوند. در یک سر طیف پذیرش معمولی است. این معمولا نوع خیلی معتبر پذیرش است اما الزامات آن خیلی سخت­گیرانه است. شرکت در جستجوی پذیرش باید معیارهای مطمئنی را که توسط بورس­ها وضع می­شود، ملاحظه نمایند. این موارد معمولا به حداقل ارزش بازار و متغیرهای حسابداری نظیر درآمد مرتبط است. همچنین شرکت­ها باید الزامات قانون­گذاران را مرتفع سازند که معمولا بدنبال بازنویسی صورت­های مالی بر اساس اصول و استانداردهای حوزه قانونی کشور مقصد هستند. آنها هم­چنین باید طبقه­بندی برای تسویه و پایاپای معاملات در کشورهای خارجی که تمایل به پذیرش در آن را دارند، فراهم نمایند. شرکت­های خواهان پذیرش در ایالات متحده اختیار مشارکت در برنامه عرضه رسید سپرده آمریکایی (ADR) را نیز دارند. ADRها گواهینامه­های قابل تبدیل به پول نقد هستند که بوسیله بانک­ها به اعتبار یک بانک عامل خارجی، منتشر می­شوند. بانک حامی همه خدمات مربوط به نقل­و­انتقال سهام و خدمات بنگاهی نظیر ثبت دارندگان گواهی­ها و تسویه معاملات کارگزاران را انجام می­دهد. بانک­های ناشر گواهی­ها ارز خارجی را به دلار ایالات متحده تبدیل کرده و برای دارندگان ADR ارسال می­کنند. تعدادی از پذیرش­ها، هر کدام با الزامات گزارش­دهی متفاوت برای شرکت­های علاقه­مند به انتشار ADR در دسترس است[5].

 

چرا پذیرش در خارج از کشور؟

بر اساس نتایج بررسی­ها، عموما مدیران شرکت­های کانادایی اعتقاد دارند که دسترسی به سرمایه­گذاران خارجی و افزایش قابلیت عرضه اوراق بهادار شرکت­ها به بازار از اصلی­ترین منافع پیگیری پذیرش متقابل هستند، در حالیکه قبول الزامات گزارش­دهی خارجی به عنوان هزینه عمده بر شمرده می­شود. اکثریت بررسی­ها بیان می­دارد که منافع خالص پذیرش متقابل مثبت است، گرچه لزوما این میزان قابل توجه نیست. در هر صورت منافع بیشتر و همچنین افزایش حجم معاملات کل به پذیرش برون­مرزی بستگی دارد.( Mitto,1992)

با وجود این، برخی از مدیران شرکت­ها ممکن است تا اندازه­ای بوسیله چنین امتیازاتی برای افزایش وجهه عمومی و معرفی محصولات شرکت و همچنین کاهش هزینه حقوق صاحبان سهام شرکت که به عنوان هدف اولیه پذیرش متقابل است، تشویق شوند. پذیرش سهام یک شرکت در خارج نباید اثر شدیدی بر قیمت آن در زمان ادغام کامل بازارهای سهام داخلی و خارجی داشته باشد.

علاوه بر این، اگر مرزهایی وجود داشت، ارزش سهام یک شرکت ممکن است بوسیله اعلامیه­های پذیرش متقابل متاثر شود. شواهد تجربی بیان می­کند که سهام شرکت­های پذیرفته شده در چند بورس تمایل به تجربه بازدهی بالای غیرعادی قبل از پذیرش خارجی­شان و کاهش پس از پذیرش خارجی دارند و عملکرد بلندمدت شرکت­ها به شدت تغییر می­کند. برای بسیاری از شرکت­ها افزایش اولیه طی سال­های بعد از بین می­رود.

 

1– از نظر شرکت‌ها

الف: افزایش تعداد سرمایه‌گذاران و حجم معاملات

پذیرش دوگانه نقد‌شوندگی، حجم معاملات و تعداد سرمایه‌گذاران را افزایش می‌دهد و به‌دنبال آن اثر مثبت بر ارزش شرکت‌ها دارد.

      اثرات بازار مبدأ

-        آشنایی و آگاهی داخلی؛ شرکت­های داخلی حضور قوی­تری به دست می­آورند و سرمایه­گذاران داخلی با محصولات، مدیریت و ساختار اداری در کشورهای دیگر آشنا می­شوند.

-        اختلاف ساعت: پذیرش دوگانه افزایش ساعت معاملاتی را فراهم می­آورد و نقدشوندگی حجم معاملات را افزایش می‌دهد. با این شرایط حتی در روزهای پنج‌شنبه، جمعه و تعطیلات رسمی کشور، مبدأ معاملات برقرار خواهد بود.

جهانی­سازی بازار سرمایه

برخی از بازارها برای جذب پذیرش دوگانه اجازه می­دهند تا شرکت‌های خارجی بدون الزامات قانونی اضافی در بازار آن‌ها پذیرش شوند و شرایطی را فراهم می‌کنند تا شرکت‌ها نیازهای گزارش‌دهی به دو سیستم مختلف را نداشته باشد. حتی برخی کشورها در این راستا حق پذیرش و درج را حذف نمودند.

فراهم آورن یک فضای معاملاتی اضافی

پذیرش دوگانه یک فضای معاملاتی اضافی و فضای سرمایه‌گذاری وسیع‌تری را فراهم می­کند. این مزیت برای سهام کوچک و متوسط که حجم معاملاتشان در بازار مبدأ کم است مطلوب ارزیابی می­شود.

2- از دید سرمایه گذاران

هزینه نقل و انتقال پایین: بسیاری از بازارها برای پذیرش دوگانه هزینه نقل و انتقالشان را کاهش می­دهند و شرایطی را فراهم می­کنند تا با هر واحد پولی ( بدون تبدیل ارز خارجی) معاملات انجام شود. 

-        افزایش ساعت معاملاتی

-               تسویه تسریع: بورس‌ها برای انجام ساده‌تر معاملات در پذیرش دوگانه از سیستم‌های scrip less، اتوماتیک و یکپارچه استفاده می‌کنند.

 



[1] Cross-Border Listing

[2]  کارشناس بازار سرمایه

[3]  هدف این مقاله، جستجوی دلایل و شرایط پذیرش متقابل با تاکید ویژه بر مسیرهایی که از طریق آن پذیرش متقابل بر هزینه حقوق صاحبان سهام اثرگذار است، می­باشد. همچنین در ادامه در خصوص بازارهایی سهام ملی که با یکدیگر ادغام شده­اند، بحث خواهد شد. شواهدی که ارایه می­شود عمدتا از یافته­های تجربی است.

[4]  در ادامه این مقاله، واژه­های بین­المللی و پذیرش در خارج از کشور به جای هم بکاربرده می­شود. این گزارش، اشاره به سادگی پذیرش متقابل ( یا پذیرش در داخل) اشاره خواهد داشت. خواننده باید توجه داشته باشد که از آنجا که پذیرش دوگانه(Dual listing  ) معمولا در یک حوزه قانونی اتفاق می­افتد، موضوع بحث این مقاله نیست.

[5] سطح 1، ADRهای قابل معامله در OTC مانند تابلوی غیررسمی بورس نیویورک ( Pink Sheet) با نقدشوندگی و الزامات محدودتر و با حداقل مقررات SEC و بدون رعایت الزامات عمومی حسابداری پذیرفته شده (GAAT). سطح 2، ADRهایی که مانند اوراق بهادار پذیرفته شده در بورس هستند اما اجازه افزایش سرمایه جدید را ندارند. سطح 3، ADRهایی هستند که از انواع پرهزینه و معتبرتری هستند و باید کلیه الزامات SEC را رعایت نموده و باید قوانین بورس مشخص را نیز برآورده سازند.




نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/٥/٢۱

 

مقدمه

ابعاد مختلف فعالیت بازار سرمایه و امکانات توسعة بورس بر همگان روشن است. این توسعه در خدمت رشد و آبادانی کشور است، خلق ارزش می‌کند و کمیـّت‌های مورد علاقة کشور در حوزه‌ مصرف، رفاه و تولید را بهبود می‌بخشد.

برنامه‌های توسعه و عمق‌بخشیدن به بازار سرمایة کشور که درحال حاضر محدود به بورس است، می‌تواند خلق ارزش، ثروت و درآمد کند؛ اما موضوعی که به‌همین مقدار اهمیت دارد، مسئلة توزیع این ارزش‌ها و ثروت در کشور است. سؤال این است که بورس برای بسط توزیع عادلانه‌تر منابع، ارزش‌ها، و ثروت چه‌ کاری می‌تواند انجام دهد؟ سؤال این است که آیا بورس می‌تواند به توزیع ارزش‌ها و ثروت میان خانوار‌های ایرانی اقدام کند، به‌گونه‌ای که تعدیل ثروت اتفاق بیفتد و شکاف طبقاتی کم‌تر شود و توسعة اقتصادی کشور بر ناعدالتی نیفزاید و عدالت توزیع، پایدار و متداوم شود. در ادامه به برخی از مزایای بازار برای اقتصاد کلان، شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران اشاره شده ‌است.

 

1- گسترش مالکیت عمومی

   بی‌شک بورس تنها امکان برای چنین اقدام مهمی نیست و نهادها و ابزارهای بسیاری باید خود را در خدمت تحقق این هدف قرار دهند و سیاست‌های متعددی می‌باید اعمال شود. اما، بورس در این زمینه می‌تواند به‌طور جدی تأثیرگذار باشد و در نهایت به تقویت طبقة متوسط در هر کشوری کمک نماید. بورس امکان تجمیع منابع مالی طبقات ضعیف و متوسط را فراهم می‌کند و این منابع را در طرح‌های بزرگ، سرمایه‌گذاری می‌نماید. این امکان تجمیع که فواید آن نصیب خانوار‌های با درآمد پایین نیز می‌شود، از انباشت ثروت دردست عدة معدود کاسته و امکان مشارکت عمومی مردم در طرح‌های سرمایه‌گذاری را فراهم می‌آورد.

   ثروت خانوار‌ها نقش عمده‌ای در توسعة کشور دارد. دولت‌ها نسبت به الگوهای مالکیت در جامعة بی‌تفاوت نیستند، چرا که ترکیب مالکیت خانوار‌ها بر امنیت اجتماعی تأثیر جدی دارد. در اینصورت ترکیب مالکیت افراد و خانواده‌ها اهمیت پیدا می‌کند و آن ترکیبی مدنظر قرار می‌گیرد که به تمرکز بیشتر ثروت منتهی نشود.

   با تقویت ترکیب مالکیتی خانوار‌ها، بر قدرت خرید خانواده‌ها نیز افزوده خواهد شد. این قدرت خرید و ایجاد خریدار محصولات و خدمات بنگاه‌های اقتصادی، باعث رشد آتی بنگاه‌های اقتصادی نیز خواهد شد. تقویت ترکیب مالکیت خانوار‌ها به‌نوبة خود ثبات سیاسی کشور را نیز تقویت می‌کند. اگر خانوار‌ها ثروتمند باشند و توزیع ثروت به‌درستی انجام شود و موقعیت اقتصادی خانواده‌ها به‌گونه‌ای باشد که دائماً گرفتار تنگناهای مالی نباشند، ثبات سیاسی لازم برای کشور فراهم می‌شود. شرکت‌ها باید به‌گونه‌ای تأمین مالی شوند، و نظام تأمین اعتبارات و منابع مالی ‌باید به‌گونه‌ای باشد که هدف ایجاد مالکیت برای مالکان جدید دنبال شود، نه این‌که سرمایة بیشتری برای مالکان موجود تأمین مالی ‌شود. با تقسیم مالکیت‌های بزرگ از طریق فروش سهام آنها در بورس اوراق بهادار، از دید اقتصاد کلان به هدف‌های توزیع عادلانه‌تر درآمد و نیز احساس مشارکت عموم افراد جامعه در فعالیت‌های تولیدی و تجاری کمک زیادی می‌کند. بسیاری از جامعه‌شناسان توزیع مالکیت را بین عموم طبقات به لحاظ اجتماعی مفید می‌دانند؛ امری که از دوقطبی شدن جامعه جلوگیری می‌کند و ناآرامی‌های اجتماعی را تخفیف می‌دهد. علاوه بر این مالکیت از مدیریت جدا شده و کلیه سوء استفاده‌های ناشی از آن از بین خواهد رفت. در کنار مزایایی که بدان اشاره شد، سازوکار موجود در بورس اوراق بهادار منافع مهم دیگری هم برای سرمایه‌گذاران، سرمایه‌پذیران و کل اقتصاد به‌همراه دارد که در ادامه اشاره می‌گردد:

 

2- تشکیل سرمایه  (انتقال وجوه بین واحدهای اقتصادی)

   نقش اساسی بخش مالی اقتصاد، انتقال وجوه بین واحدهای اقتصادی است. خانوارها منبع اصلی پس‌انداز هستند که معمولاً فرصت سرمایه‌گذاری‌های مستقیم در فعالیت‌های مولد را ندارند، اما پس‌اندازهای آن‌ها می‌تواند به طرف سرمایه‌گذاری‌های مولد سوق داده شود. از سوی دیگر، واحدهای اقتصادی فعالی وجود دارند که امکانات سرمایه‌گذاری دارند اما وجوه لازم برای انجام سرمایه‌گذاری‌ واقعی در اختیار ندارند.

   نقش بازارهای مالی این است که این دو گروه مزبور را به یکدیگر نزدیک کند و راهکاری فراهم نمایند ‌که وجوه از واحدهای دارای مازاد پس‌انداز به واحدهای مواجه با کمبود منابع یا کسری پس‌انداز انتقال یابد. بدیهی است که تأثیر این نقل‌و‌انتقال وجوه فراهم آوردن امکانات سرمایه‌گذاری مولد است. بنابراین ملاحظه می‌شود که در صورت عدم وجود یا ضعف بازارهای مالی، امکان تحقق سرمایه‌گذاری‌های مولد در سطح وسیع وجود نخواهد داشت.

   در واقع زمانی‌که بازارهای مالی فعال و کارآمد وجود داشته باشند، هم قرض‌دهندگان و هم قرض‌گیرندگان وجوه، از موقعیت بهتری در بازار برخوردار خواهند بود. وضع پس‌اندازکنندگان بهبود خواهد یافت چون می‌توانند به صورت غیرمستقیم در یک یا چند فعالیت مولد سرمایه‌گذاری کنند و عایدی کسب نمایند. از طرفی توزیع درآمد بین عده بیشتری از مردم  صورت می‌گیرد و همچنین مشارکت افراد در اداره امور واحدهای تولیدی، بین اهداف دولت و مردم منافع بیشتری ایجاد نموده و موجبات استحکام هر چه بیشتر ارکان اقتصادی اجتماعی را فراهم خواهد نمود. بنگاه‌ها نیز وضعیت مناسبی به دست می‌آورند و با انجام سرمایه‌گذاری، فعالیت‌های خود را توسعه می‌دهند.

 

3- شفافیت

3-1 تعیین قیمت وجوه و سرمایه

   بنگاه‌های اقتصادی باید در مورد مخارجی که بازدة آن‌ها در آیندة نزدیک و مخارجی که بازدة آن‌ها در سال‌های آتی دور به دست می‌آید، قضاوت و تصمیم‌گیری کنند. آن‌ها همچنین باید در مورد تعهداتی که در حال حاضر نیاز به وجوه و منابع دارند یا تعهداتی که وجوه آن در آینده مورد نیاز است، تصمیم‌گیری کنند. برنامه‌ریزی مالی در هر بنگاهی نیز نه تنها وابسته به وجوهی است که انتظار می‌رود در حال حاضر دریافت کنند، بلکه متکی به وجوهی است که انتظار می‌رود در آینده به‌دست آورند و نیز پیش‌بینی میزان وام‌گیری و پوشش دادن کسری‌هاست. همة این تصمیم‌گیری‌ها و انتظارات نیز مستلزم کسب اطلاعات در مورد قیمت وجوه و هزینة دسترسی به سرمایة مورد نیاز است. قیمت وجوه و سرمایه نیز در بازارهای مالی تعیین می‌شود. بنابراین بازارهای مالی با تعیین قیمت سرمایه و وجوه، بنگاه‌ها را در تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی‌های مالی کمک می‌کنند. به‌طوری که قیمت بازاری سرمایه توسط بنگاه می‌تواند با بازده انتظاری ناشی از آن مورد مقایسه قرار گیرد و بدین‌ترتیب بنگاه‌ها سرمایة خود را به سرمایه‌گذاری‌هایی که بازدة آن‌ها بالاتر یا مساوی هزینة سرمایة آن‌هاست اختصاص دهند. همچنین با استفاده از هزینة سرمایه که در بازار مالی تعیین می‌شود، امکان مقایسه و ترجیح سرمایه‌گذاری‌های کوتاه مدت و بلند مدت فراهم می‌شود. اما فرآیند کشف قیمت در بازارهای مالی زمانی به درستی و به شکل عادلانه انجام می‌گیرد که شرایط رقابتی بر بازار حاکم باشد. در این شرایط عرضه و تقاضای وجوه و سرمایه، قیمت را تعیین می‌کند و قیمت تعیین شده توسط بازار بهترین راهنما برای عرضه‌کنندگان وجوه یعنی پس‌اندازکنندگان و سرمایه‌گذاران و تقاضاکنندگان وجوه یا سپرده‌پذیران خواهد بود. بدین‌وسیله تصمیم‌گیری برای هر دو گروه آسان خواهد شد و منابع سرمایه‌ای به بهترین نحو تخصیص خواهد یافت.

 

3-2  انتشار و تحلیل اطلاعات

   افراد سپرده‌گذار، زمان، ظرفیت و ابزار لازم برای جمع‌آوری و پردازش اطلاعات مربوط به بنگاه‌ها، مدیران و شرایط اقتصادی را ندارند و لذا به سراغ فعالیت‌هایی می‌روند که در آن، اطلاعات قابل اعتمادی وجود داشته باشد. در نتیجه، هزینة بالای اطلاعات مانعی برای جریان سرمایه به بهترین صورت در بازارهای مالی می‌شود.

  بازارهای مالی، اطلاعات را گردآوری می‌نمایند و از طریق قیمت‌های منتشر شده منعکس می‌نمایند. حتی افرادی که فرآیند پرهزینه ارزیابی بنگاه‌ها و مدیران و شرایط بازار سهام را طی نکرده‌اند، می‌توانند قیمت‌های سهام را که منعکس کنندة اطلاعاتی است که دیگران به دست آورده‌اند، مشاهده کنند. انتشار و تجزیه و تحلیل اطلاعات توسط بازارهای مالی باعث می‌شود تا جامعه منابع ناچیزی را به منظور به دست آوردن اطلاعات هزینه کند. اقتصادی شدن کسب اطلاعات دربارة فرصت‌های سرمایه‌گذاری، می‌تواند به تخصیص بهتر منابع منجر گردد. بورس هم در این راستا با وضع دستورالعمل و ضوابط از شرکت‌های پذیرفته شده درخواست اطلاعات عملکرد می‌نماید تا سرمایه‌گذاران حاضر در این حوزه بتوانند با کمترین هزینه و به بهترین شکل در فرایند قیمت‌گذاری اوراق‌بهادار سرمایه‌گذاری نمایند.

   از طرفی تمامی شرکت‌ها در بدو ورود به بورس، توسط کارشناسان مورد بررسی‌های عمیق قرار می‌گیرند و در چندین نوبت، بازدیدهایی از عملیات تولیدی و خدماتی شرکت و سیستم مالی آن به عمل می‌آید. برای پذیرش سهام شرکت‌ها مواردی از قبیل سابقه، سرمایه، تعداد سهامداران، وضعیت مالکیت، سودآوری، نسبت حقوق صاحبان سهام به کل دارایی‌ها و اساسنامه شرکت مدنظر قرار می‌گیرد که همه این موارد موجب افزایش شفافیت فعالیت در شرکت‌های پذیرفته شده برای سرمایه‌گذاران می‌شود و ارتقاء اعتماد عمومی را برای شرکت بدنبال خواهد داشت.

 

4-  افزایش اعتبار ملی و بین المللی

   پذیرش شرکت‌ها در بورس به اعتبار آن‌ها در عرصه ملی و بین المللی می‌افزاید. یک شرکت پذیرفته شده، محیطی باز و شفاف در معرض دید تمام ذی‌نفعان خواهد بود که منجر به بهبود درک از شرکت و افزایش اعتماد سرمایه‌گذاران ملی و بین‌المللی می‌شود. با توجه به برآورده نمودن الزامات بورس‌ها، شرکت پذیرفته شده توانایی‌ و ظرفیت‌های مورد نیاز را برای همکاری با سایر بورس‌ها نیز خواهد داشت. چنین همکاری‌هایی به ایجاد فرصت‌های سرمایه‌گذاری میان کشورها می‌انجامد.

 

 

 

 

5- توزیع خطر و مدیریت ریسک

   بازارهای سرمایه علاوه بر تخصیص سرمایة پولی، خطرات اقتصادی را نیز توزیع می‌کنند. در واقع ریسک اشتغال به فعالیت‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری، از طریق ایجاد و توزیع اوراق بهادار از هم تفکیک و توزیع می‌شود. به عبارت دیگر بازارهای اوراق بهادار در ابعاد وسیع ریسک افرادی را که در فعالیت‌های اقتصادی بزرگ و پرمخاطره اشتغال دارند به پس‌اندازکنندگان که حاضر به پذیرش ریسک یک بازدة غیرمطمئن هستند، منتقل و بین آن‌ها توزیع می‌کنند.

   از طرفی بازارهای اوراق بهادار علاوه بر تفکیک ریسک اشتغال و سرمایه‌گذاری، افراد را قادر به ایجاد تنوع در سرمایه‌گذاری می‌نمایند. ایجاد تنوع در سبد دارایی منجر به کاهش ریسک می‌شود. کل ریسک به این علت کاهش می‌یابد که زیان در بعضی از سرمایه‌گذاری‌ها توسط منافع ناشی از سایر سرمایه‌گذاری‌ها جبران می‌شود. بازارهای مالی همچنین ریسک عدم نقدشوندگی را کاهش می‌دهند. بازارهای مالی از طریق انتشار و تحلیل اطلاعات و تسهیل دادوستدها به کاهش ریسک عدم نقدشوندگی کمک می‌کنند.

  

نتیجه‌گیری

با توجه به مزایای اشاره شده، دولت‌ها تمایل به استفاده از سازوکار بورس دارند و با ارایه مشوق‌های مختلفی نظیر بخشودگی مالیاتی، بهره‌مندی از سطح تسهیلات بالاتر از شبکه بانکی و ... سعی در نیل شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران به سمت این بازار دارند.

 




نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/٥/۱٧

آشنایی با صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک    mutual funds

از آنجا که بسیاری از شهروندان دانش اولیه سرمایه گذاری کافی در بورس و همچنین زمان کافی برای بررسی و پیگیری سرمایه گذاری خود را ندارند، صندوق های سرمایه گذاری مشترک در ایران همچون سایر کشورها راه اندازی شد. بر اساس آخرین امار نزدیک به 100 میلیون نفر از مردم ایالات متحده در این صندوق ها سرمایه گذاری کردند و بهتر بگویم از طریق این صندوق ها در بورس سرمایه گذاری نمودند.

در ایران هم تا کنون ( 17 مرداد) 9 مجوز برای فعالیت این صندوق ها صادر شد که با جمع اوری بیش از 11 میلیارد تومان سرمایه فعالیت می کنند و از بازدهی قابل توجهی هم برخوردار بودند. صندوق سرمایه گذاری کارگزاری مفید ( پیشتاز) ، سهم آشنا، حافظ و نهایت نگر از آن جمله است .

متن زیر راهنمایی لازم را برای سرمایه گذاری در این صندوق ها را ارایه می کند که با توجه به روان بودن آن از روزنامه دنیای اقتصاد در این وبلاگ نیز در دسترس شما قرار می گیرد.


صندوق‌ سرمایه‌گذاری مشترک، نهادی مالی است که فعالیت اصلی آن سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار است و مالکان آن به نسبت سرمایه‌گذاری خود در سود و زیان صندوق شریک‌ هستند.

 

صندوق فقط می‌تواند در دارایی‌های ریالی داخل کشور سرمایه‌گذاری کند و سرمایه‌گذاری خارجی(ارزی) به هر نوع و شکل غیرمجاز است. همچنین صندوق می‌تواند در دارایی‌هایی به شرح زیر سرمایه‌گذاری ‌کند:


1‌‌ - سهام پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران؛
2 - حق تقدم خرید سهام پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران؛
3 - اوراق مشارکت، اوراق صکوک و اوراق بهادار رهنی و سایر اوراق بهاداری که تمامی شرایط زیر را داشته باشد:


الف- مجوز انتشار آنها از سوی دولت، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران یا سازمان بورس و اوراق بهادارصادر شده باشد؛
ب- سود حداقلی برای آنها تضمین و مشخص شده باشد؛
ج- به تشخیص مدیر، یکی از موسسات معتبر بازخرید آنها را قبل از سررسید تعهد کرده باشد یا امکان تبدیل کردن آنها به نقد در بازار ثانویه مطمئن وجود داشته باشد.
4 - گواهی‌های سپرده منتشره از سوی بانک‌ها یا موسسات مالی اعتباری دارای مجوز از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران.
5 - هر نوع سپرده‌گذاری نزد بانک‌ها و موسسات مالی اعتباری دارای مجوز از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران.


لازم به ذکر است که این صندوق از نوع صندوق‌های سرمایه‌گذاری در سهام است و باید حداقل 85‌درصد از کل دارایی‌های آن را سهام و حق‌تقدم پذیرفته شده در بورس تشکیل دهد.
هدف از تشکیل صندوق، جمع‌آوری سرمایه از سرمایه‌گذاران و تشکیل سبدی از دارایی‌ها و مدیریت این سبد است؛ با توجه به پذیرش ریسک مورد قبول، تلاش می‌شود بیشترین بازدهی ممکن نصیب سرمایه‌گذاران شود. انباشته‌شدن سرمایه در صندوق، مزیت‌های متعددی نسبت به سرمایه‌گذاری انفرادی سرمایه‌گذاران دارد. در وهله اول هزینه به‌کارگیری نیروهای متخصص، گردآوری و تحلیل اطلاعات و گزینش سبد بهینه اوراق بهادار بین همه سرمایه‌گذاران تقسیم می‌شود و سرانه هزینه هر سرمایه‌گذ‌ار کاهش می‌یابد. در مرحله دوم هم صندوق از جانب سرمایه‌گذاران، کلیه حقوق اجرایی مربوط به صندوق از قبیل دریافت سود سهام و کوپن اوراق بهادار را انجام می‌دهد و در نتیجه سرانه هزینه هر سرمایه‌گذ‌ار برای انجام سرمایه‌گذاری کاهش می‌یابد.
امکان سرمایه‌گذاری مناسب و متنوع‌تر دارایی‌ها فراهم شده و در نتیجه ریسک سرمایه‌گذ‌اری کاهش می‌یابد.


ویژگی‌های صندوق سرمایه‌گذاری
1 - سرمایه متغیر: سرمایه صندوق برابر جمع خالص ارزش روز واحدهای سرمایه‌گذاری نزد سرمایه‌گذاران است. از آنجایی که تعداد واحدهای سرمایه‌گذاری صندوق به دلیل صدور و ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری تغییر می‌کند،‌ سرمایه صندوق سرمایه‌گذاری متغیر است. تعداد واحدهای صندوق حداقل 5هزار و حداکثر 50هزار واحد است.


2 - واحد سرمایه‌گذاری ممتاز و عادی: واحد سرمایه‌گذاری، کوچکترین جزء سرمایه صندوق است که به دو نوع ممتاز و عادی به شرح زیر تقسیم می‌شود:
واحدهای سرمایه‌گذاری ممتاز: تعداد این واحدها حداقل یک‌هزار واحد سرمایه‌گذاری است و قبل از شروع دوره پذیره‌نویسی اولیه در کل از سوی موسس یا موسسان صندوق خریداری می‌شود. این نوع واحدهای سرمایه‌گذاری غیرقابل ابطال ولی قابل انتقال به غیر هستند. تنها دارندگان واحد‌های سرمایه‌گذاری ممتاز مجاز به شرکت در مجمع هستند و حق رای دارند.


واحدهای سرمایه‌گذاری عادی: این واحدها در طول دوره پذیره‌نویسی اولیه یا پس از تشکیل صندوق صادر می‌شود. این واحدها قابل‌ابطال ولی غیرقابل‌انتقال هستند. حداکثر واحدهای سرمایه‌گذاری عادی نزد سرمایه‌گذاران 49هزار واحد است. دارندگان واحد‌های سرمایه‌گذاری عادی مجاز به شرکت درمجمع نیستند و حق رای نیز ندارند.


3 - عمر محدود: دوره فعالیت صندوق از ابتدای اولین روز کاری بعد از ثبت صندوق نزد «سبا» (سازمان بورس اوراق بهادار) شروع شده و به مدت حداقل یک و حداکثر پنج سال شمسی ادامه می‌یابد که این مدت قابل تمدید است.


4 - ساختار: وظایف عمده مجمع: تعیین و تغییر مدیر، ضامن، متولی و حسابرس، تصویب تغییرات در اساسنامه و امیدنامه، تصمیم‌گیری در مورد انحلال صندوق، استماع گزارش‌های مدیر و حسابرس، تصویب صورت‌های مالی سالانه و هزینه‌های تاسیس و تشکیل مجمع صندوق جزو وظایف کلی مجمع ضد ملت به شمار می‌روند.


وظایف عمده مدیر: انجام مراحل اجرایی صندوق شامل تایید درخواست‌ها، صدور و ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری، تعیین مدیر سرمایه‌گذاری و کارگزار، نمایندگی صندوق در برابر اشخاص حقیقی و حقوقی، تهیه گزارش‌های مالی، تهیه سخت‌افزار‌ها و نرم‌افزارها، پاسخگویی به سرمایه‌گذاران  و انجام تبلیغات، ثبت و نگهداری حساب سرمایه‌گذاران به شمار می‌رود.


 وظایف ضامن: فراهم کردن نقدینگی در صوت کافی نبودن وجه نقد صندوق برای ابطال واحد‌های سرمایه‌گذاری، پرداخت نقدی به صندوق در قبال دریافت تمامی دارایی‌های صندوق پس از دوره اولیه تصفیه.
وظایف عمده متولی: طرح تخلفات سایر ارکان نزد «سبا» و سایر مراجع مربوطه، نظارت بر عملکرد مدیر، ضامن و حسابرس نیز جزو وظایف متولی است.
5 - قیمت‌گذاری واحدهای سرمایه‌گذاری براساس خالص ارزش دارایی‌ها (NAV): خالص ارزش روز (NAV) هر واحد سرمایه‌گذاری در پایان هر روز، برابر است با ارزش روز دارایی‌های صندوق در پایان آن روز منهای بدهی‌های صندوق در پایان آن روز تقسیم بر تعداد واحدهای سرمایه‌گذاری نزد سرمایه‌گذاران در پایان همان روز.  قیمت صدور
 و ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری، برابر خالص ارزش روز (NAV) روز کاری بعد از درخواست صدور یا ابطال است.
حداقل و حداکثر میزان مشارکت در صندوق: به غیر از مدیر، موسسان، متولی و حسابرس، هر سرمایه‌گذار می‌تواند حداقل 10 و حداکثر 2هزار و 500 (5 درصد حداکثر واحدهای سرمایه‌گذاری صندوق) واحد سرمایه‌گذاری را مالک شود.


مراحل صدور واحدهای سرمایه‌گذاری:
1 - مراجعه سرمایه‌گذار به یکی از شعب صندوق و دریافت فرم درخواست صدور واحد سرمایه‌گذاری از نماینده مدیر
 2 - تکمیل فرم و واریز وجه به حساب صندوق
3 - ارائه فرم تکمیل شده و اصل فیش واریزی به همراه مدارک هویتی از سوی سرمایه‌گذار.
4 - دریافت رسید کامپیوتری از نماینده مدیر.
5 – در صورت تایید درخواست، صدور واحدهای سرمایه‌گذاری مورد درخواست توسط مدیر براساس NAV روز کاری بعد از ارائه درخواست و تا پایان دو روز کاری بعد از ارائه درخواست و آماده کردن اعلامیه‌ صدور و گواهی سرمایه‌گذاری مربوطه و واریز مابه‌تفاوت مبلغ صدور واحدها و وجه واریزی سرمایه‌گذار به حساب بانکی وی.
 6 - ارائه رسید توسط سرمایه‌گذار به نماینده مدیر.
 7 - دریافت اعلامیه‌ صدور و گواهی سرمایه‌گذاری.


مراحل ابطال واحد سرمایه‌گذاری:
1 - مراجعه سرمایه‌گذار به یکی از شعب صندوق و دریافت فرم درخواست ابطال واحد سرمایه‌گذاری از نماینده مدیر 2- تکمیل فرم 3- ارائه فرم تکمیل شده و اصل گواهی سرمایه‌گذاری به همراه مدارک هویتی از سوی سرمایه‌گذار 4- دریافت رسید کامپیوتری از نماینده مدیر 5 – در صورت تایید درخواست، ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری مورد درخواست توسط مدیر براساس NAV روز کاری بعد از ارائه درخواست
6 - واریز وجوه حاصل از ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری پس از کسر کارمزد ابطال، حداکثر ظرف 7 روز کاری پس از تاریخ ارائه درخواست ابطال، به حساب بانکی سرمایه‌گذار و صدور اعلامیه ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری 7- ارائه رسید توسط سرمایه‌گذار به نماینده مدیر 8- دریافت اعلامیه‌ ابطال
الزامات قانونی صندوق‌های سرمایه‌گذاری:
الف- صدور، تعلیق و لغو مجوز تأسیس صندوق‌های سرمایه‌گذاری و تصویب اساسنامه آنها از جمله وظایف و اختیارات
هیأت مدیره سازمان بورس و اوراق بهادار است. (بندهای 6 و 7 ماده 7 قانون)
ب- تاسیس صندوق‌های سرمایه‌گذاری، منوط به ثبت نزد «سبا» است و فعالیت آنها تحت نظارت این سازمان انجام می‌شود. (ماده 28 قانون)
ج - نحوه گزارش دهی و نوع گزارش‌های ویژه حسابرسی صندوق‌های سرمایه‌گذاری باید به تأیید «سبا» برسد. (ماده 29 قانون)


مراحل اعطای مجوز تاسیس و فعالیت:
1 - تشکیل مجمع موسس
2 - ارسال مدارک به «سبا»
3 - اعطای مجوز پذیره‌نویسی
4 - انجام پذیره‌نویسی
5 - صدور مجوز تاسیس و فعالیت
مرجع رسیدگی به تخلفات و اختلافات:
1 - «سبا» مرجع رسیدگی به کلیه تخلفات مدیر، ضامن، متولی، حسابرس و کارگزاران صندوق از مقررات، مفاد اساسنامه و امیدنامه صندوق است.
2 - هرگونه اختلاف بین مدیر، ضامن، متولی، حسابرس و کارگزاران صندوق با یکدیگر و با سرمایه‌گذاران صندوق در مواردی که مربوط به صندوق می‌شود و هرگونه اختلاف بین صندوق با سایر اشخاص مربوط که ناشی از فعالیت حرف‌های آنها باشد، مشمول ماده 36 قانون بازار اوراق بهادار بوده و براساس همین ماده رسیدگی می‌شود.


سایر موارد:
1 - در صورتی که مدیر، حسابرس، متولی یا ضامن در انجام وظایف و مسوولیت‌های خود تقصیر، قصور یا تخلف داشته باشند و از این بابت خسارتی متوجه صندوق گردد، شخص یا اشخاص مقصر یا متخلف مسوول جبران خسارت وارده خواهند بود.
2 - چنانچه به هر دلیلی بین منافع سرمایه‌گذاران با منافع مدیر، حسابرس، متولی یا ضامن تعارض
پیش آید، تادیه حقوق سرمایه‌گذاران بر تأدیه حقوق افراد یادشده مقدم خواهد بود.




نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/٥/۱٦

چرا ایران؟
 
10 دلیل برای سرمایه گذاری در ایران

ایران از بسیاری جهات مکان مناسبی جهت سرمایه گذاری و کسب و کار بر شمرده می شود . برخی از این ویژگیها عبارتند از :

1- موقعیت استراتژیک :

موقعیت جغرافیایی منحصر به فرد در مرکز اتصال خاورمیانه ، آسیا و اروپا که با آرایشی از تجارت ، مالیات و تجارت منطقه ای و فرا منطقه ای همراه گردیده است .


2- امکانات بازار داخلی و مجاورت با سایر بازارها:

بازار داخلی گسترده با جمعیت 65 میلیونی در حال رشد و همچنین دسترسی سریع به بازارهای کشورهای همسایه با قریب بر سیصد میلیون جمعیت .

3- مزیتهای نیروی کار :

ذخیره عظیمی از نیروی انسانی آموزش دیده ، کارا و با صرفه اقتصادی متنوع و دارای بخش های صنعت و خدمات گسترده.

4- زیر ساختهای توسعه یافته :

شبکه ای از زیر ساختهای توسعه یافته در سراسر کشور در حوزه های مخابرات ، انرژی و حمل ونقل جاده ای و ریلی .

 

شبکه مخابرات و حمل و نقل
ناوبری:
اتوبانها و جاده ها :
تعداد کشتیهای دولتی
136
طول
181.397 کیلومتر
ترابری کالا
144 میلیون تن
ترابری کالا
166 میلیون تن
مسیــر هوایـــی
مسافران
218 میلیون
تعداد فرودگاهها:
53
راه آهن:
مسافران
20.3 میلیون
طول
9.383 کیلومتر
مــخابــرات
تعداد لوکوموتیوها :
307
تلفن ثابت
14.5 میلیون
ترابری کالا
26 میلیون تن
تلفن همراه
2.2 میلیون
مسافران
14 میلیون

منبع : مرکز آمار ایران ، سالنامه آمار ایران، سال 1381


5-هزینه های پایین تولید و خدمات عمومی :

دامنه ای متنوعی از انرژی ، مخابرات ، حمل و نقل و همچنین خدمات عمومی:

 

 

هزینه ها ی زیر بنایی و خدمات عمومی
هزینه (دلار)
شرح
کمتر از 0.01
یک دقیقه تلفن / فاکس داخلی
0.20
یک دقیقه تلفن / قاکس بین المللی (حداکثر)
0.02
 یک کیلو وات ساعت برق و صنعتی ولتاژ بالا
0.08
یک لیتربنزین
0.02
یک متر مکعب گاز طبیعی
0.02
یک لیتر گازوئیل
0.02
یک لیتر نفت تصفیه شده
0.25
هزینه یک متر مکعب ازخطوط آب شهری
0.10
هزینه یک متر مکعب آب چاه
منبع : سازمانهای دولتی و نشریات


6-منابع طبیعـــی فراوان:

ذخایری عظیم و متنوع از منابع طبیعی نفت و گاز تا فلزات و غیر فلزات که بیانگر دسترسی آسان به مواد خام می باشد .

مواد معدنی
ذخایر (میلیون تن )
مواد معدنی
ذخایر (میلیون تن )
نفت
89.7 میلیارد بشکه
کائولین
100
گاز
26.3 تریلیون متر مکعب
سرب و روی
94
پنبه نسوز
120
کربنات منیزیم
5
سولفات باریم
3.8
منگنز
8
بوکسیت
14
میکا
0.2
بنتونیت
6.8
مولیبدنم
0.05
بورون
0.02
نفلین
1.300
کرومیت
7.5
ارپیمنت
0.03
سلسیت
0.7
سنگ فسفات
630
ذغال سنگ
4.000
نمک
102
مس
3.000
سیلیس و کوارتز
128
فلد سپار
3.7
نقره
0.4
فلورین
3
سیلیکات منیزیم
1.6
سنگ طلا
16.5
فیروزه
500
سنگ گچ
2.200
سنگ بریده
3.000
سنگ آهن
2.800
سنگ آهک
8.500
منبع: وزارت صنایع و معادن


7-شرایط اقلیمی :

 

برخورداری از آب و هوای چهار فصل بعنوان مزیتی برای انجام فعالیت های کشاورزی در سراسر کشور و در تمام فصول. 

متوسط وضعیت آب و هوا در تابستان

متوسط وضعیت آب و هوا در زمستان
معیار آب و هوا
شمال ایران
جنوب ایران
معیار آب و هوا
شمال ایران
جنوب ایران
دما(سانتی گراد)
حداقل5
حداکثر50
دما(سانتی گراد)
حداقل 28-
حداکثر31
رطوبت (درجه)
70
10
رطوبت (درجه)
90
20
ریزش باران(میلی متر
165
0
ریزش باران(میلی متر
1200
125
     منبع : مرکز آمار ایران ، سالنامه آمار ایران، سال1381

8-مشوق های مالی :

کاهش نرخ های مالیات بر درآمد شرکتها از 65 درصد به یک نرخ ثابت 25 درصد ، در عین حال وجود معافیت های متنوع مالیاتی :

 

مــعافیتهای متنــوع مالیاتــــی
معافیت
مقدار معافیت
میزان فعالیت
کشاورزی
100%
بدون محدودیت
منابع و معادن
80%
4 سال
صنایع و معادن در مناطق محروم 
100%
10 سال
گردشگری
50%
بدون محدودیت
صادراتی
100%
بدون محدودیت
منبع : سازمان امور مالیاتی کشور ، قانون مالیاتهای مستقیم
9
-ثبات سیاسی:
حکوت انتخابی بر اساس رابطه دوستانه با دیگر کشورها


10-قانون جدید سرمایه گذاری :

 تصویب قانون جدید تشویق و حمایت از سرمایه گذاری خارجی به جای قانون پیشین جذب و حمایت از سرمایه گذاری خارجی در ایران با ایجاد بستر از امنیت کامل و افزایش حمایت از سرمایه گذاری های خارجی بر پایه معیارهای روشن و بین المللی .




سید روح الله حسینی مقدم
کارشناسی ارشد اقتصاد کارشناس بازار سرمایه از سال 1383 مدرس دانشگاه
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
Monex Live Gold Price
web polls
کدهای اضافی کاربر :


unction keep_alive() { xmlhttp = new XMLHttpRequest(); xmlhttp.open('GET', "path_to_your_server_stock_data_code"); xmlhttp.send(null); xmlhttp.onreadystatechange = function(){ if (xmlhttp.readyState == 4) { if(xmlhttp.status == 200 ){ var receivedText = xmlhttp.responseText; if(document.getElementById){ document.getElementById('updatesuff').innerHTML = receivedText; } }else{ alert("Unable to transmit your changes to the server."); return false;}}}}; setInterval(keep_alive,840000); //My session expires at 15 minutes