بورس (زندان جذاب نقدینگی)
این یک وبلاگ آموزشی درباره آشنایی با بازارهای مالی و به ویژه بازار اوراق بهادار یا بورس است. هر یک از بازدید کنندگان حتی می توانند در قالب سوال طرح موضوع نمایند و در اولین فرصت مطالب مورد نیاز آموزشی در این خصوص در همین وبلاگ ارایه خواهد شد.
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/۸/۸

معمولا با وقوع روند منفی در بازارهای مختلف قیمت سهام همان بورس که ممکن است در همان بورس یا در بورس دیگر پذیرفته شده باشد، افزایش می یابد زیرا بسیاری تصمیم به فروش می گیرند و معاملات در چنین شرایطی افزایش می یابد و در نتیجه کارمزد دریافتی از معاملات افزایش یافته و درامد شرکت های بورس نیز افزایش می یابد . اما جالب اینجاست در دوره بحران مالی کنونی قیمت سهام شرکت های بورس کاهش یافته. جدول زیر قیمت سهام 10 بورس مطرح را در قسمت های مختلف نشان می دهد.

 

جدول تغییرات قیمت سهام بورس‌های شرکتی و پذیرفته شده

29 October

1th September

Unit

Name

 

25

40

Us $

Nyse Euronext

1

29

33

Us $

Nasdaq OMX Group

2

-

81

Us $

Nymex holding Inc

3

54

70

Euro

Deuthe Borse

4

18

22

Euro

BME ( Spanish)

5

25

34.5

CAD $

Toronto TSX Group

6

29

35

AU $

Australia (ASX)

7

275

391

Yen

Osaka Security Exchange

8

4.9

6.4

SGD

Singapore SE

9

4200

5300

ZAR

Johannesburg SE

10

 

باید بگم که امار بورس کالای نیویورک رو نتوانستم گیر بیارم. شاید به دلایلی متوقف باشد.

 

سرمایه گذاران با خرید دارایی‌های کم ریسک از سرمایه‌گذاری در سهام، اوراق قرضه و صندوق‌‌های بازار پول صرف‌نظر می‌کنند. و مجبور به سرمایه‌گذاری در اسناد خزانه با بازدهی کم در کوتاه‌مدت هستند. بازدهی کم اسناد خزانه کوتاه مدت سه ماهه بیانگر نگرانی زیاد در سیستم مالی است.

 

نرخ بهره بین بانکی نرخی است که بر اساس آن بانکها به یکدیگر قرض می‌دهند. نرخ بهره بین بانکی لندن (LIBOR) مبنای بسیاری از قراردادها مالی مانند وام‌های مسکن و وام‌های دانشجویی است. افزایش این نرخ طی ماه‌های اخیر بدان معنی است که بانک‌ها تمایل کمتری به قرض‌دادن به یکدیگر دارند.

 

اختلاف بین نرخ بهره بین بانکی 3 ماهه و بازدهی اسناد خزانه، نگرانی در بازارهای اعتباری را نشان‌  می‌دهد. طی سال 2002 تا 2006 متوسط اختلاف 0.25 % بوده است و شکاف بیشتر بیانگر آشفتگی بیشتر است.

 

بازدهی بالاتر اوراق قرضه بیانگر تمایل کمتر به قرض دادن سرمایه‌گذاران به بخش کسب و کار است. بازدهی اوراق قرضه بنجل به شدت افت کرده است که نشان‌دهنده‌ی بیزاری سرمایه‌گذاران از تحمل ریسک است.

 

اوراق تجاری سی روزه یک ابزار بدهی کوتاه مدت است که در ابتدا توسط بانک‌ها و موسسات تجاری بزرگ برای مدت بسیار کوتاه منتشر می‌گردد. نرخ بالای این اوراق مشکل زیادی را برای بخش تجاری در بدست آوردن منابع مالی مورد نیاز فراهم می‌کند.

 

 




نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/۸/۸

روشی قابل‌اتکا برای سنجش ارزندگی سهام

علیرضا کدیور

منبع دنیای اقتصاد


مهم‌ترین مبحثی که در بورس هر کشوری مطرح است و به صورت روزانه و حتی لحظه‌ای مورد چالش فعالان بازار قرار می‌گیرد، ارزندگی قیمت سهام یک شرکت است.

مفهوم ارزندگی این است که آیا قیمت سهام یک شرکت خاص در حال حاضر می‌تواند افزایش یابد یا باید کاهش پیدا کند.


برای پاسخ به این سوال باید اجزای قیمت سهم یک شرکت مورد بررسی دقیق‌تر قرار گیرد. برای ورود به این مبحث باید توجه داشت، متغیری که سهامداران خرد بر مبنای آن حاضر به پرداخت پول هستند، سود هر سهم شرکت با فرض تداوم آن در سال‌های پیش‌رو است. به بیان دیگر سود هر سهم (EPS) اصلی‌ترین شاخصه ارزش‌گذاری سهام یک شرکت است. لازم به ذکر است که ارزش سهام یک شرکت در عرضه‌های بلوکی و واگذاری‌‌های مدیریتی لزوما تناسبی با سود شرکت ندارد و به مسائل دیگری از جمله میزان بلوک به لحاظ اهمیت اعمال مدیریت، ارزش دارایی‌های شرکت، ارزش جایگزینی، میزان بدهی‌ها و ... بستگی دارد.


علاوه‌بر سود هر سهم، یک نسبت ساده اما با اهمیت حلقه واصل بین سود و قیمت سهام است. این نسبت مهم، حاصل تقسیم قیمت به سود هر سهم یا نسبت P/E است. از حاصلضرب این نسبت ساده در سود هر سهم که تحت‌تاثیر وضعیت یک صنعت یا شرکت خاص تعیین می‌شود، قیمت سهام شرکت تعیین می‌شود. اما نسبت P/E به چه عواملی بستگی دارد؟


نسبت P/E در واقع بیانگر میزان بازده مورد انتظار (E) از خرید یک سهم به قیمت (P) است. به بیان دیگر نسبت P/E به نوعی عکس بازده مورد انتظار از خرید سهام یک شرکت را تشریح می‌کند. هرچه نسبت P/E یک سهم بزرگ‌تر باشد، بازده مورد انتظار از خرید سهام مزبور کمتر است و بالعکس. حال باید دید بازده مورد انتظار به چه عواملی وابسته است؟ برای تشریح متغیرهای موثر بر بازده مورد انتظار باید قدری به فلسفه سرمایه‌گذاری مراجعه کرد.


در واقع هدف اصلی هر سرمایه‌گذار از سرمایه‌گذاری‌های خود کسب سود با هدف جلوگیری از کاهش ارزش دارایی خود است. دلیل اصلی کاهش ارزش دارایی‌ها، وجود تورم در هر کشور است. به بیان دیگر سرمایه‌گذاران با هدف کسب سودی دست‌کم به میزان نرخ تورم، اقدام به سرمایه‌گذاری و خرید دارایی‌های مختلف از جمله سهام می‌کنند.


در این میان ممکن است سرمایه‌گذار سودی کمتر یا بیشتر از نرخ تورم از سرمایه‌گذاری خود کسب کند که در این حالت کسب سود بیشتر مترادف افزایش واقعی ارزش دارایی و کسب سود کمتر از نرخ تورم، به معنای افت واقعی ارزش پول سرمایه‌گذار است. از سوی دیگر باید توجه داشت به دلیل ریسک موجود در خرید سهام، بازده مورد انتظار سرمایه‌گذاری در بورس به میزانی جزئی بیش از نرخ تورم است.

همچنین بازده مورد انتظار و میزان تحمل ریسک با توجه به روحیات سرمایه‌گذار مبنی‌بر ریسک‌پذیر یا ریسک‌گریز بودن نیز می‌تواند متغیر باشد به این صورت که P/E یک سهم برای سرمایه‌گذار ریسک‌پذیر بالاتر از سرمایه‌گذار ریسک‌گریز است. در اینجا برای تحلیل ساده‌تر بورس تهران، شرایط یک سرمایه‌گذار متعادل با بازده مورد انتظار در سطح نرخ تورم مورد بررسی قرار می‌گیرد. در حال حاضر (نیمه اول 87) نرخ تورم ایران براساس آخرین گزارش بانک مرکزی حدود 23درصد است که در این حالت کمترین بازده موردانتظار سرمایه‌گذاری در بورس با توجه به ریسک مترتب بر آن 25درصد خواهد بود.

بر این اساس میانگین P/E بورس تهران با توجه به این بازده انتظاری (و با فرض میانگین رشد سالانه سود خالص شرکت‌ها به میزان 25درصد) در حد 4مرتبه محاسبه می‌شود. این در حالی است که فرض شده است شرکت‌‌ها کل سود پیش‌بینی شده فعلی را در مجامع سالانه خود تقسیم کنند. حال با توجه به میانگین فعلی P/E بورس تهران معادل 5 واحد مشخص می‌شود که این بورس در حال حاضر توانایی کاهش سطح عمومی قیمت‌‌ها برای برآورده کردن بازده انتظاری تحت شرایط فعلی اقتصاد کلان را دارد.


شاهد مدعای تاثیرپذیری میانگین بورس‌ها از نرخ تورم، گزارش فدراسیون جهانی بورس‌ها مربوط به پایان سال 2007 میلادی است که در آن بورس تهران در میان 55 بورس عضو این فدراسیون، با دارا بودن میانگین P/E معادل 5.2 مرتبه، کمترین نسبت P/E را در میان این بورس‌ها دارا است. موضوعی که در وهله اول به بالا بودن نرخ تورم ایران و تفاوت چشمگیر این نرخ با سایر کشورها بازمی‌گردد.


لازم به ذکر است که غیر از بورس برمودا، میانگین P/E کلیه بورس‌های عضو این فدراسیون در پایان سال 2007 دو رقمی بوده است.حال پس از بررسی وضعیت بورس تهران به صورت کلان، نگاهی به P/E صنایع حاضر در بورس می‌تواند تصویر روشن‌تری از ارزنده بودن یا نبودن قیمت سهام شرکت‌ها در اختیار ما قرار دهد.

برای تحلیل P/E صنایع حاضر در بورس تهران، آشنایی با یک متغیر مهم دیگر نیز ضروری به نظر می‌رسد. این متغیر، درصد رشد سالانه سود خالص شرکت است. این نسبت بیانگر میزان افزایش یاکاهش سود خالص شرکت‌ها در یک سال نسبت به سال قبل از آن است. مقایسه این متغیر با نرخ تورم می‌تواند بازده انتظاری سرمایه‌گذار از خرید سهام یک شرکت را مشخص کند. اگر در حال حاضر میزان رشد سالانه سود خالص یک شرکت خاص 25درصد باشد، سرمایه‌گذار با بازده انتظاری 25درصد می‌تواند امیدوار به ثبات ارزش دارایی خود و کسب بازدهی متناسب با نرخ تورم باشد.


در این میان نرخ رشد سود خالص، اثر کاهنده تورم را درخصوص سود شرکت خنثی می‌کند و بازده موردانتظار، اثر کاهنده تورم را بر دارایی سرمایه‌گذار جبران می‌کند.
حال به هر میزان که رشد سود خالص سالانه شرکت کاهش یابد، بازده مورد انتظار سهامدار دچار افزایش شده و در نتیجه P/E سهم کاهش می‌یابد. در جهت عکس نیز هر قدر این نرخ افزایش یابد، بازده مورد انتظار باکاهش مواجه شده و در عمل P/E سهم مزبور افزایش می‌یابد. اما چه عواملی در رشد یا کاهش نرخ سود خالص سالانه موثر است؟ مهمترین عامل رشد سود خالص، افزایش درآمد یک شرکت (به میزانی بیش از افزایش هزینه‌ها) است که می‌تواند از دو طریق افزایش تولید یا افزایش قیمت محصولات یا خدمات تامین شود.


به طور قطع افزایش میزان تولید یک عامل بادوام‌تر از رشد قیمت فروش است.
حال اگر این دو متغیر به صورت توام رشد کنند، می‌توان نرخ رشد بالاتری را در سود خالص شرکت‌ انتظار داشت. وضعیتی که درخصوص شرکت‌های تولیدکننده سنگ‌آهن طی سال‌های اخیر به وقوع پیوسته است.

در واقع شرکت‌های سنگ‌آهنی به دلیل اجرای طرح‌های توسعه از یک سو با افزایش میزان تولید مواجه بوده‌اند و از سوی دیگر به واسطه تفاوت قیمت فروش محصولات با قیمت‌های جهانی در معرض افزایش قیمت فروش محصولات قرار داشته‌اند. اما بهره‌برداری از طرح‌های توسعه و نزدیک شدن قیمت فروش به قیمت‌های جهانی، به مرور زمان باعث کاهش نرخ رشد سالانه سود خالص این شرکت‌ها، افزایش بازده مورد انتظار و در نهایت کاهش تدریجی P/E این شرکت‌ها شده است.


در کنار گروه سنگ‌آهن، یکی از صنایع به نسبت بزرگ و کم‌تحرک بورس طی سال‌های گذشته، صنعت سیمان است. شرکت‌های حاضر در این صنعت در سال‌های 83 تا 86 و تا قبل از آزادسازی قیمت سیمان در تیرماه 87، به دلیل انتظار رشد سود خالص ناشی از آزادسازی سیمان، دارای نسبت‌های P/E بالایی بودند، در حالی‌که آزادسازی قیمت سیمان و تصحیح تصور اشتباه حاکم بر فعالان بازار مبنی بر امکان رشد چند برابری قیمت این محصول، سبب افت P/E این گروه درپی کاهش نرخ رشد سود خالص شد. وضعیتی که به نوعی دیگر برای گروه ساختمانی به دلیل عدم رشد سود خالص شرکت‌های این گروه طی سال‌های 82 تا 87 اتفاق افتاد.


در کنار دو گروه فوق، صنعت خودرو که طی سال‌های گذشته تا حدودی نرخ رشد بسیار پایین سود خالص را تجربه کرده است، بازده مورد انتظار سهامداران به میزان 50درصد (25درصد بازده انتظاری و جبران 25درصد رشد سالانه سود خالص) را شکل داده که این بازدهی مترادف P/E دو مرتبه برای این صنعت است.


همچنین سایر شرکت‌های بورسی که طی سال‌های آینده بتوانند نرخ رشد سالانه 25درصدی سود خالص را برای سهامداران خود به ارمغان آورند نیز به طور قطع شاهد تخصیص P/E چهار مرتبه‌ای از سوی فعالان بازار خواهند بود. یکی از این شرکت‌ها، مخابرات ایران است که در صورت امکان رشد سود خالص طی سال‌های آینده به میزان 25درصد، می‌تواند مستحق دریافت P/E 4 باشد. به طور قطع رشد بالاتر سود این شرکت، می‌تواند P/E آن را به‌طور متناسب افزایش دهد.


در این میان یکی از گروه‌هایی که محاسبه P/E آن به راحتی امکان‌پذیر نیست، شرکت‌های تولیدکننده مواد خام از جمله فولادسازان، شرکت‌های پتروشیمی، پالایشگاه‌ها، شرکت‌های معدنی و ... است. ویژگی منحصر به فرد این شرکت‌ها، عدم امکان محاسبه میزان رشد سود خالص سالانه در صورت نبود طرح توسعه است.
چرا که این شرکت‌ها در زمان رشد قیمت‌های جهانی با افزایش درآمد و حاشیه سود مواجه شده و در هنگام کاهش قیمت‌های جهانی نیز با افت شدید سودآوری روبه‌رو می‌شوند. این در حالی است که براساس تجربه سال‌های 2003 تا 2008 هیچ‌یک از موسسات معتبر مطالعاتی بین‌المللی نیز نمی‌تواند تحلیل دقیقی از آینده قیمت‌ها حتی در کوتاه‌مدت ارائه کند. در نتیجه P/E پیشنهادی و مناسب برای این‌گونه شرکت‌ها می‌تواند در حد نرخ تورم مطرح شود، هرچند تجربه نشان داده است فعالان بازار در زمان رشد یا افت سریع و معنادار قیمت جهانی، از خود واکنش بیشتری نشان داده و P/E این شرکت‌ها را با تفاوت زیاد نسبت به میانگین P/E بورس لحاظ می‌کنند. اتفاقی که زیان‌های آن در نیمه اول سال 87 درپی رشد قیمت جهانی و سقوط یک‌باره آن، دامنگیر خیل عظیم سهامداران حقیقی و حقوقی شد.


قابل ذکر است محاسبات ارائه شده در بالا در چند حالت خاص می‌تواند نقض شود: 1- پایین بودن نسبت سهام شناور آزاد یک شرکت است. وضعیتی که امکان تعیین قیمت دلخواه و حمایت از آن را به سهامدار عمده می‌دهد.


2 - محدودیت نوسان روزانه قیمت و حجم مبنا و مکانیزم صف در بورس تهران. این امر باعث می‌شود در کوتاه مدت قیمت سهام یک شرکت خاص از سطح تعادلی فاصله گیرد؛ هرچند تجربه ثابت کرده است قیمت سهام شرکت‌ها با وجود کارآیی پایین بورس تهران در درازمدت به سطح واقعی میل می‌کند.


در انتها باید توجه داشت تنها راه رشد منطقی قیمت سهام در بورس تهران و افزایش P/E شرکت‌ها را باید در مشکلات ساختاری و مزمن اقتصاد ایران به خصوص تورم جست‌وجو کرد. هرچند علاوه بر تورم، اقتصاد ایران از شرایط رکودی نیز رنج می‌برد.
به بیان دیگر برای ارائه تصویر روشنی از نسبت P/E و امکان رشد منطقی قیمت سهام در بورس تهران، باید به مشکلات ساختاری و مزمن اقتصاد ایران به خصوص تورم بالا و رکود تورمی توجه شود و این عوامل را به صورت یک بسته و نه به صورت مجزا تحلیل کرد.




نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/۸/۸

فروش استقراضی، فرصت‌ها و تهدیدها

جواد عبادی

منبع روزنامه دنیای اقتصاد


آیا هرگز تاکنون از افت ارزش بازار سهام مطمئن بوده‌اید و در این شرایط تمایل به کسب بازده ناشی از انتظارات صحیح خود داشته‌اید؟

به راستی چگونه می‌توان به هنگام رکود بازار و کاهش شاخص‌های بازار سهام سود کسب کرد. ابزاری که بدین منظور طراحی و تهیه شده است همان فروش استقراضی (Short Selling) نام دارد.
به طور معمول سرمایه‌گذاران به دنبال انتخاب و خرید یک دارایی مالی و نگهداری آن برای مدتی و سپس فروش به قیمت بالاتر به منظور کسب سود می‌باشند. فروش استقراضی در نقطه مقابل این استراتژی قرار دارد. بر اساس تعریف کمیسیون بورس اوراق بهادار آمریکا، فروش استقراضی در حقیقت فروش اوراق بهاداری است که فروشنده مالک آن نیست، بلکه فروش سهامی است که توسط فروشنده از کارگزار خود قرض گرفته شده است و فروشنده سهام استقراضی بعدا به وسیله خرید سهام یا با استفاده از سهامی که متعلق به خودش است، سهام قرض گرفته شده را به قرض‌دهنده باز می‌گرداند.


اهداف فروش استقراضی سهام:


1 -کسب بازده: فردی که پیش بینی می‌کند قیمت سهام خاص در آینده کاهش یابد آن را از دارنده آن قرض گرفته و در بازار می‌فروشد و پس از کاهش قیمت، آن را با قیمت پایین‌تر خریداری کرده و باز پس می‌دهد.
2 - افزایش نقدشوندگی بازار: اگر برای سهم خاصی تقاضا بیش از عرضه باشد و این باعث افزایش مصنوعی قیمت گردد، می‌توان با قرض گرفتن و عرضه آن در بازار، نقدشوندگی بازار را افزایش داد.


3 - پوشش ریسک: سهامداری که سهم معینی در اختیار دارد، جهت مصون ماندن در برابر کاهش قیمت آن سهم درآینده، اقدام به فروش استقراضی به همان تعداد و از همان نوع سهم می‌کند. بنابراین در صورت کاهش قیمت سهام در آینده زیان کاهش قیمت وی پوشش داده می‌شود، بدون اینکه مجبور باشد سهام خود را بفروشد.
خطرات مرتبط با فروش استقراضی سهام:


1 - به طور کلی می‌توان گفت که روند قیمت سهام در طول زمان گرایش به سمت بالا دارد و نه پایین. همان طوری که روند تاریخی نیز نشان می‌دهد شاخص‌های بازار معمولا با گذشت زمان متناسب با نرخ تورم افزایش می‌یابند. بنابراین اقدام به فروش استقراضی یعنی خلاف جهت بازار حرکت کردن.


2 - زیان نامحدود: هنگامی که از ابزار فروش استقراضی استفاده می‌شود با افزایش قیمت سهام دچار زیان خواهیم شد . بنابراین ممکن است این افزایش در قیمت سهام بسیار بالا باشد. به عبارتی حداکثر زیان سرمایه‌گذاری که سهام خریداری کرده است 100درصد است، اما برای سرمایه‌گذاری که از فروش استقراضی استفاده کرده است ممکن است بسیار بالاتر از 100‌درصد باشد. و این به خطر باز بودن دامنه افزایش قیمت سهام است.


3 - ریسک فشار ناگهانی: اگر قیمت سهام شروع به افزایش کند و در این هنگام افرادی که قبلا همان سهام را فروش استقراضی نموده‌اند، بخواهند با خرید سهام و جایگزینی آن به حساب خود موقعیت خود را خنثی کرده و جلوی زیان خود را بگیرند، این امر منجر به افزایش تقاضا و رشد سریع قیمت سهام خواهد شد که زیان هر چه بیشتر را برای فروش استقراضی در پی خواهد داشت. به این پدیده فشار ناگهانی فروش استقراضی (Short Sqeeze) گفته می‌شود.


4 - ریسک مدل: چنانچه سهام شرکتی بیش از ارزش ذاتی خود ارزش‌گذاری شود، انتظار بر آن است با کاهش قیمت به ارزش ذاتی خود برسد. اما سوال این است که آیا واقعا ارزش ذاتی سهم چگونه محاسبه می‌شود. مگر نه اینکه در بازار ناکارا قیمت سهام برابر ارزش ذاتی نمی‌باشد، و چه بسا در کوتاه مدت یا حتی میان مدت به ارزش ذاتی خود نرسد. که در این حالت با فروش اسقراضی سهام، حتی اگر قیمت افزایش هم پیدا نکند دچار زیان ناشی از بهره پول، اخطار ودیعه حساب نزد کارگزاری و غیره می‌شویم.
نتیجه‌گیری: استفاده از ابزارهای مالی متنوع در بازار سرمایه علاوه بر عمق بخشیدن به بازار و افزایش کارایی آن، منجر به رفع نیازهای هر چه بهتر و بیشتر سرمایه‌گذاران و پس‌انداز‌کنندگان خواهد شد. فروش استقراضی ابزاری است که به وسیله آن افراد می‌توانند با اتکاء به انتظارات و تحلیل‌های خود مبنی بر کاهش قیمت‌ها بازده کسب نمایند. اگر چه استفاده از این ابزار دارای قوانین و مقررات و محدودیت‌های خاص خود می‌باشد، امید است بتوان با طراحی ابزارهای نوین مالی درکنار مسائل فقهی و شرعی به کارآیی هر چه بیشتر بازار سرمایه ایران بپردازیم.




نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/۸/٥

تامین مالی فعالیت‌های اقتصادی به روش‌های مختلفی انجام می‌شود. برخی از کشورها در فرایند توسعه اقتصادی خود به بازار سرمایه و ابزارهای این بازار تکیه دارند و دسته­ای دیگر نیز از طریق سیستم بانکی برای توسعه و رشد اقتصادی خود برنامه­ریزی و تامین مالی می­کنند. کشورهایی نظیر ایالات متحده‏‌ و انگلستان سمبل کشورهای بازار سرمایه-محور هستند و از ساز و کار بازار اوراق بهادار برای تامین مالی فعالیت‌های اقتصادی بهره می­گیرند.

 

بسیاری از کشورهای در حال توسعه نیز با پیروی از تجربه موفق اقتصادهای توسعه یافته، فرآیند توسعه اقتصادی خود را بر پایه بازار سرمایه طراحی کرده‌اند. کشورهایی نظیر سنگاپور، مالزی، کره­ جنوبی و هنگ­ کنگ از کشورهای شاخص در این حوزه به شمار می‌روند به گونه‌ای که ارزش بازار بورس­های اوراق بهادار این کشورها  به ترتیب 4/4، 5/2، 5/1 و 14 برابر تولید ناخالص داخلی آنها است.

بورس اوراق بهادار تهران نیز اگر چه در مقایسه با بورس­های موفق، جایگاه چندان شایسته‌ای در اقتصاد ایران ندارد؛ اما با توجه به روند رو به رشد آن، انتظار می‌رود که در آینده نزدیک سهم خود را در تامین مالی فعالیت‌ها افزایش دهد و یاری‌گر توسعه اقتصادی کشور باشد.

در این گزارش جایگاه بورس تهران در مقایسه با اعضای فدراسیون جهانی بورس­ها[1] در سال 2007 می­پردازیم. اطلاعات و شاخص­هایی نظیر ارزش بازار، ارزش معاملات، تغییرات شاخص، تورم، ارزش بازار به تولید ناخالص داخلی، بازده ناخالص سهام، شرکتی شدن بورس­ها[2]، تعداد شرکت­های پذیرفته شده داخلی و خارجی، جریان عرضه اولیه و ثانویه و نسبت قیمت به درآمد مورد مقایسه و تحلیل آماری قرار گرفته است.

برای دیدن ادامه گزارش که در فروردین ماه 87 توسط اینجانب تهیه شده به آدرس زیر مراجعه شود.

http://rapidshare.com/files/157634191/WFE_report.pdf.html



[1]   World Federation of Exchange(WFE)

[2]  Dematualization

 




نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/۸/٥

 

فهرست سایت بورس‌های اوراق بهادار، بورس‌های کالایی و فرابورس‌ها، نهادهای ناظر، مشارکت‌کنندگان و سهامداران عمده کشورهای مختلف

The following are the preliminary results of an initiative by IOSCO members to establish a consolidated list of official web addresses for regulators and self-regulatory organizations in each jurisdiction.  These websites are provided with the intention that they may facilitate investors’ ability to determine whether a given security or intermediary is registered or licensed within a given jurisdiction.

 

 ARGENTINA

Market Intermediaries:

 Investment Advisers:

 Collective Investment   Schemes:

Markets:  Comision Nacional de Valores (National   Securities Commission)

http://www.cnv.gov.ar

Ministerio de Economia (Ministry of Economy)

http://www.mecon.gov.ar

Bolsa de Comercio de Buenos Aires (Buenos Aires Stock Exchange)

http://www.bcba.sba.com.ar

 Bolsa Net – Web del Sistema Burs?til Argentino (Web site of the Argentine Stock System)

http://www.bolsar.com

Mercado de Valores de Buenos Aires (Buenos Aires Stock Market)

http://www.merval.sba.com.ar

Mercado Abierto Electr?nico (Over-the-Counter market)

http://www.mae.com.ar

Caja de Valores (Central Depository of Securities)

http://www.merval.sba.com.ar

Mercado a Término de Buenos Aires (Buenos Aires Future Commodity Market)

http://www.matba.com.ar

 Rofex – Rosario Futures Exchange 

http://www.rofex.com.ar

 e-mail: info@rofex.com.ar

Comara de Sociedades Anonimas (Argentine Corporations Chamber)

http://www.camsocanon.com

  CAFCI –Comara Argentina de Fondos

Comunes de Inversion (Argentine Mutual Funds Chamber)

http://www.fondos.org.ar

ADA – Asociaci?n de Derivados de

Argentina (Argentine Derivative Association)

http://www.ada.org.ar

  Bolsa de Comercio de Rosario (Rosario Stock Exchange(

http://www.bolsarosario.com

   Mercado de Valores de Rosario (Rosario Stock Market(

http://www.mervaros.com.ar

  Mercado de Valores de C?rdoba (Cordoba Stock Market(

http://www.mervalcordoba.com.ar

Bolsa de Comercio de Cordoba (Cordoba Stock Exchange(

http://www.bolsacba.com.ar

Bolsa de Comercio de Mendoza (Mendoza Stock Exchange(

http://www.bolsamza.com.ar

Mercado de Valores de Mendoza (Mendoza Stock Market(

e-mail: institucionale@bolsamza.com.ar

Banco Central de la Repoblica Argentina (Central Bank of Argentina(

http://www.bcra.gov.ar

 

برای دیدن سایر سایت ها و سایر کشورها به فایل زیر مراجعه شود:

http://rapidshare.com/files/157633933/sites_of_Capital_Markets.pdf.html

 




نویسنده: سید روح الله حسینی مقدم - ۱۳۸٧/۸/۱

 

به طور کلی تصمیم به افزایش سرمایه، اقدامی مطلوب در راستای تامین منافع آتی سهامداران است زیرا افزایش سرمایه غالبا در راستای یک طرح توجیهی خاص که به بهبود وضعیت یا رشد تولید و سودآوری شرکت می‌انجامد، اجرا می‌شود.

این اقدام از آنجا که افق رشد آینده را برای شرکت تصویر می‌کند، معمولا استقبال سرمایه‌گذاران و رشد P/E سهم را در پی دارد، اما در بورس تهران به ویژه پس از آغاز دوران رکود خود در چند سال اخیر این رویه به تدریج دچار تغییراتی شد، به نحوی که در حال حاضر اجرای افزایش سرمایه به ویژه زمانی که از آورده نقدی و مطالبات سهامداران باشد، به یک سیگنال ناخوشایند برای بازار تبدیل شده است.

در ریشه‌یابی این رویداد باید به چند نکته توجه کرد؛ نخست اینکه برخی شرکت‌ها به واسطه عدم توانایی در پرداخت سود نقدی و ترکیب نامناسب دارایی‌ها و بدهی‌ها (ساختار ترازنامه) به اجرای افزایش سرمایه‌های مکرر روی آورده‌اند که تنها باعث رقیق شدن سهم در بازار و نزدیک شدن قیمت سهم به ارزش اسمی شده است. نمونه این مطلب در مورد سهام خودرویی صادق است.

همچنین برخی شرکت‌ها با طرح‌های توجیهی مناسب اقدام به اخذ مصوبه افزایش سرمایه نموده‌اند، ولی پس از گذشت زمان مشخص شده که منابع ایجاد شده در راستای طرح توجیهی اصلی صرف نشده است. از سوی دیگر اجرای افزایش سرمایه قاعدتا مستلزم رشد P/E سهم است. به عنوان مثال سهمی با قیمت 300 تومان را در نظر بگیرید که سود خالص هر سهم را 50 تومان به بازار اعلام کرده است (P/E=6) . پس از اجرای افزایش سرمایه 100‌درصدی از آنجا که این اقدام تاثیر فوری در رشد سودآوری شرکت ندارد، از لحاظ تئوریک سود خالص خود را 25تومان به ازای هر سهم (با سرمایه دو برابر) به بازار اعلام خواهد کرد.

در چنین حالتی اگر سهم با P/E قبلی (6) بازگشایی شود، قیمت آن 150 تومان و حق تقدم آن نیز 50 تومان قیمت خواهد داشت، بنابراین کل دارایی سهامداری که در افزایش سرمایه شرکت نموده است از 300 تومان به 200 تومان در هر سهم کاهش می‌یابد، این در حالی است که برای برقراری توازن بین دارایی‌های سهامدار قبل و بعد از افزایش سرمایه، این سهم باید در حقیقت به قیمت 200 تومان بازگشایی شود (P/E=8).

در شرایط رکودی بازار سرمایه اغلب سناریوی اول تحقق می‌یابد، یعنی بازار پس از اجرای افزایش سرمایه دلیلی بر رشد فوری P/E نمی‌یابد و به همین جهت در صورتی که بازگشایی نماد با تعدیل مثبت EPS از سوی شرکت همراه نشود، معمولا سهامداران در کوتاه مدت در فرآیند افزایش سرمایه متضرر می‌شوند.

به همین جهت برخی سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند تا قبل از برگزاری مجمع فوق‌العاده، سهام خود را در بازار به فروش برسانند تا بعد از انجام مراحل افزایش سرمایه سهم را مجددا خریداری کنند. علاوه بر موارد فوق، در شرایطی که بازار با ریسک‌های سیستماتیک (نظیر مسائل سیاسی، ناپایداری نرخ‌های جهانی فلزات و...) مواجه است، دید معامله گران معمولا به سمت سرمایه‌گذاری کوتاه مدت سوق می‌یابد.

با چنین دیدگاهی مساله «زمان» اهمیت زیادی می‌یابد. در فرآیند افزایش سرمایه نماد معاملاتی شرکت چند هفته جهت برگزاری مجمع و تشریفات قانونی متوقف می‌شود. این رویه با توجه به ریسک‌های سیستماتیک، عاملی ناخوشایند برای سرمایه‌گذاران کوتاه مدت تلقی می‌شود، زیرا که به قول ایشان مشخص نیست نماد سهم بعدا در چه بازاری باز شود. بدین ترتیب این سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند که با احتراز از قرار گرفتن در معرض ریسک، در فرآیند زمان بر افزایش سرمایه وارد نشوند و همین مساله موجب افزایش فشار عرضه بر نماد مذکور قبل از اجرای افزایش سرمایه می‌شود.در مجموع به نظر می‌رسد در شرایط کنونی بورس تهران به دلایل مورد اشاره واکنش مثبت قطعی نسبت به افزایش سرمایه‌ها نشان نمی دهد، اما صرف‌نظر از وضعیت فعلی، افزایش سرمایه معمولا خبری مثبت در افق سرمایه‌گذاری بلند مدت برای یک شرکت محسوب می‌شود.

در این میان شرکت‌هایی که می‌توانند بلاواسطه و به سرعت منابع جدید را در چرخه فعالیت خود وارد کنند (نظیر شرکت‌های سرمایه‌گذاری، بانک‌ها، لیزینگ‌ها و...) از مزیت بیشتری برخوردارند.

شرکت‌های تولیدی نیز باید بتوانند در یک دوره زمانی مشخص آثار ورود این منابع جدید را در صورت‌های مالی خود نشان دهند. به عنوان یک معیار پیشنهادی، شرکت‌های تولیدی باید بتوانند در اولین سال پس از اجرای افزایش سرمایه، معادل ورود منابع جدید (مبلغ افزایش سرمایه)، بر درآمد حاصل از فروش شرکت بیافزایند و این معیاری حداقل جهت ارزیابی کارآیی مدیریت در راستای استفاده از منابع جدید می‌باشد.




سید روح الله حسینی مقدم
کارشناسی ارشد اقتصاد کارشناس بازار سرمایه از سال 1383 مدرس دانشگاه
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
Monex Live Gold Price
web polls
کدهای اضافی کاربر :


unction keep_alive() { xmlhttp = new XMLHttpRequest(); xmlhttp.open('GET', "path_to_your_server_stock_data_code"); xmlhttp.send(null); xmlhttp.onreadystatechange = function(){ if (xmlhttp.readyState == 4) { if(xmlhttp.status == 200 ){ var receivedText = xmlhttp.responseText; if(document.getElementById){ document.getElementById('updatesuff').innerHTML = receivedText; } }else{ alert("Unable to transmit your changes to the server."); return false;}}}}; setInterval(keep_alive,840000); //My session expires at 15 minutes