خبرگزاری‌های جهان به شکل گسترده اخبار کابینه دولت جدید ایران را پوشش دادند و از تایید «چهره‌های کلیدی» موردنظر رییس‌جمهوری ایران سخن به میان آوردند. از جمله این چهره‌های کلیدی که به آن اشاره شده، «بیژن زنگنه» وزیر نفت دولت اصلاحات و بازگشت او به این وزارتخانه کلیدی است. خبرگزاری «بلومبرگ» در خبری که به انتصاب وزیر نفت کابینه روحانی اختصاص داده از آقای زنگنه نقل می‌کند: «اولین اقدام من بازگرداندن ظرفیت تولید نفت کشور به همان میزان سال 84 است.»

در زمان وزارت بیژن زنگنه نیز ایران هدف تحریم‌های نفت و گاز قرار داشت هرچند تحریم‌ها چنین سختگیرانه نبود که امروز هست. در زمان وزارت زنگنه، ایران در سازمان کشورهای صادرکننده نفت، «اوپک»، پس از عربستان‌سعودی دومین کشور بزرگ تولیدکننده نفت این سازمان به حساب می‌آمد. بنابر آماری که «بلومبرگ» عنوان می‌کند تولید نفت کشور در دوران وزارت آقای زنگنه رقمی نزدیک به چهارمیلیون بشکه در روز بود. تحریم‌های سخت‌تر در دوران ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد بر صنعت‌نفت ایران سایه افکند. سرمایه‌گذاری در صنعت نفت و گاز ایران به‌موجب تحریم‌ها اقدامات تنبیهی ایالات‌متحده را در پی داشت. محمود احمدی‌نژاد اکنون در حالی دولت را تحویل می‌دهد که ایران به مقام ششمی تولید در اوپک رسیده است. «بلومبرگ» به نقل از آقای زنگنه می‌نویسد: «منظورم این نیست که تولید نفت فورا به سطح سابق بازگردد، چنین کاری با توجه به تحریم‌ها شاید ممکن نباشد اما ظرفیت تولید باثبات باید ایجاد شود تا بتوانیم تحت هر شرایطی از نفت برای برآورده کردن نیازهای داخلی‌مان منتفع شویم.»
زنگنه زمانی که در دوران ریاست‌جمهوری محمد خاتمی وزارت نفت را برعهده داشت، برای دور زدن تحریم‌های ایالات‌متحده علیه صنعت نفت و گاز کشور که سرمایه‌گذاری بیش از 20میلیون‌دلار را مستوجب اقدامات تنبیهی آمریکا می‌دانست، تلاش بسیار کرد. در دوران وزارت زنگنه ایران موفق شد به‌رغم این تحریم‌ها میلیاردهادلار سرمایه‌گذاری خارجی جذب و چند شرکت معتبر بین‌المللی را جذب صنعت‌نفت کشور کند. فعالیت‌هایی که بعضا در داخل ایران با مخالفت محافظه‌کاران روبه‌رو شد.
«اکونومیست» در مطلبی که در زمان وزارت پیشین آقای زنگنه منتشر کرده بود، می‌نویسد زنگنه که در جهت افزایش تولید و دورزدن تحریم‌های ایالات‌متحده تلاش می‌کند و موفقیت‌هایی نیز کسب کرده، «قربانی حساسیت کشور به دخیل‌شدن شرکت‌های غربی در صنعت‌نفت کشور شده است». کاندیداتوری دوباره آقای زنگنه برای وزارت نفت بار دیگر این حساسیت‌ها را برانگیخت اما نهایتا زنگنه با کسب رای‌اعتماد مجلس به وزارتخانه بازگشت.
البته بسیاری، مشکلات امروز صنعت نفت و گاز کشور را تنها با تحریم‌ها مرتبط نمی‌دانند. بی‌ثباتی و سوءمدیریت در وزارت نفت نیز در این هشت‌سال بارها مورد اشاره قرار گرفته است. «رویترز» می‌نویسد انتخاب وزیر نفت دوران هشت‌ساله اصلاحات برای بازگشت به مسند وزارت را می‌توان «نشانه‌ای خشنودکننده از بازگشت به ثبات، پس از عزل‌ونصب چهار وزیر در دوران رییس‌جمهوری پیشین تعبیر کرد. زنگنه در دوران وزارت توانست میلیاردهادلار سرمایه‌گذاری خارجی برای صنعت بزرگ نفت و گاز ایران جذب کند.»
 
 
زنگنه اکنون از «دیپلماسی انرژی» سخن می‌گوید و می‌خواهد در این زمینه به سکانداران سیاست خارجی کشور مشاوره دهد. می‌گوید نقش وزارت نفت اکنون در سیاست خارجی وزارتخانه‌ای است در حد وزارت خارجه. یک نماینده اوپک از یکی از کشورهای حاشیه خلیج‌فارس که نامش ذکر نشده درباره آقای زنگنه به «رویترز» می‌گوید: «زنگنه درون اوپک مورد احترام است و در تبادل آرا بسیار خوب عمل می‌کند. انتخاب آقای زنگنه برای وزارت نفت ایران هم از جهت قیمت نفت و هم از جهت ثبات بازار خبری خوشحال‌کننده محسوب می‌شود.» زنگنه اولین هدف خود را بازگرداندن سطح تولید نفت کشور به زمان پیش از تحویل دولت به محمود احمدی‌نژاد، یعنی چهارمیلیون‌بشکه در روز عنوان کرده است.