ادغام، اکتساب و اتحاد در اندونزی

 

·        ترکیب تجاری چگونه اتفاق می‌افتد؟

در کشور اندونزی ترکیب تجاری ممکن است به اشکال مختلف مانند ادغام، اکتساب و اتحاد[1] رخ دهد.

قانون شماره 1 سال 1995 مربوط به شرکت‌های با مسئولیت محدود (7 مارس 1995) جنبه‌های ادغام، اکتساب و اتحاد را در ترکیب تجاری شرکت‌ها معرفی می‌کند. در گذشته، ادغام، اتحاد و اکتساب و موافقت‌نامه‌های تجاری مربوط به آن تحت قانون مدنی و تجاری اندونزی (که بر اساس قانون هلند نوشته شده بود) صورت می‌گرفت. مقررات تکمیلی، به نام مقررات دولتی شماره 27 سال 1998 مربوط به ادغام، اتحاد و اکتساب ( 24 فوریه 1998)جزییات بیش‌تری از موارد فوق را مشخص می‌کرد.

در سال 2007 قانون شماره 40 مربوط به شرکت‌های مسئولیت محدود (16 آگوست 2007) موسوم به قانون تجارت جایگزین قانون شماره 1 سال 1995 شد. قانون تجارت ادغام را "اقدام قانونی که به‌وسیله یک یا چند شرکت برای ادغام با سایر شرکت‌ها انجام می‌شود که بر اساس آن دارایی و بدهی‌های شرکت ادغام شده به شرکت دیگر منتقل و شرکت ادغام شده منحل می‌شود" تعریف می‌کند. هم‌چنین اتحاد را "اقدام قانونی که در نتیجه آن دو یا چند شرکت با یک شرکت جدید که طی مراحل قانونی دارایی و بدهی‌های شرکت‌های متحد شده را به‌دست می‌آورد متحد می‌شوند و به تبع آن شرکت‌های متحد شده منحل خواهند شد" تعریف می‌کند. تعریف قانون تجارت از اکتساب نیز به این صورت است: "اقدام قانونی انجام شده توسط یک فرد یا یک موجودیت مستقل برای به‌دست آوردن سهام یک شرکت که در نتیجه آن کنترل شرکت تغییر خواهد کرد". همچنین قانون تجارت تجزیه[2] را اقدام قانونی که به‌وسیله یک شرکت به‌منظور جدا کردن فعالیت‌های تجاری‌اش صورت می‌گیرد که در نتیجه آن همه دارایی‌ها و بدهی‌ها شرکت به دو یا چند شرکت دیگر[3] یا بخشی از دارایی‌ها و بدهی‌های یک شرکت به یک یا چند شرکت[4] منتقل می‌گردد.

در ادغام یا اتحاد، سهامداران شرکت متحد یا ادغام شده، سهامداران شرکت جدید حاصل از ادغام و اتحاد خواهند بود. بنابراین شرکت‌های ادغام یا متحد شده منحل می‌شوند بدون آن‌که در ابتدا تسویه شوند.

در عمل در اندونزی اتحاد کم‌تر از ادغام اتفاق می‌افتد. یکی از دلایل آن این است که در اتحاد یک شرکت جدید که به مجوزهای جدیدی نیاز دارد، ایجاد می‌شود. در تکمیل یک ادغام، شرکت جدید ممکن است نام خود را تغییر داده و اساسنامه شرکت را برای فعالیت‌های مدنظر خود تطبیق دهد.

قانون تجارت یک فرآیند طولانی را برای هیئت‌مدیره شرکت هدف با توجه به اکتساب سهام شرکت مدنظر می‌گیرد. قانون تجارت هیچ درصد خاصی را به عنوان معیار اکتساب در نظر نمی‌گیرد و عامل تعیین‌کننده، تغییر در کنترل شرکت است. با وجود این بر اساس مقررات دولتی (مقررات شماره 27) عامل تعیین‌کننده در اکتساب به سهامداران عمده شرکت سروکار دارد (عمده در این متن ممکن است سهام بالای 50 درصد یا پایین آن را شامل شود اما شامل آن سهامداری که بیش‌ترین سهام را دارد، خواهد بود). قانون همچنین اجازه تسریع‌ در فرآیند را که به وسیله آن خریدار، سهام را از سهامداران موجود به‌صورت مستقیم خریداری می‌کند، (که این کار ممکن است منتج به تغییر کنترل شرکت گردد) می‌دهد. علاوه بر این بر اساس این مقررات برای خرید مستقیم سهام شرکت برنامه اکتساب از هیئت‌مدیره شرکت اکتساب‌کننده و اکتساب شونده چندان ضروری نیست.

تا زمانی‌که تعریفی از "کنترل" در قانون تجارت وجود ندارد توانایی کنترل مدیریت یا عملیات شرکت با کنترل، رأی دادن، شرکت در کمیسیون‌ها،  جلسات هیئت‌مدیره تعیین می‌شود.

تجزیه نیز یک نوع تفکیک تجاری است. در حالت تجزیه کامل شرکت به وسیله اقدامات قانونی، دارایی‌ها و بدهی‌ها را منتقل می‌کند و موجودیت شرکت متوقف می‌شود؛ درصورتی‌که در تجزیه ناقص شرکت هم‌چنان به فعالیت خود ادامه می‌دهد. تا سال 1995، قانون تجارت تنها مقرراتی در مورد انتقال دارایی‌ها داشت (به استثنای بدهی‌ها). 75 درصد رأی سهامداران عمده برای فروش یا انتقال بیش از 50 درصد دارایی‌های خالص شرکت (یعنی دارایی‌ها منهای بدهی‌ها) در یک یا چند معامله مرتبط یا غیرمرتبط به استثنای معاملات روزانه ضروری است.


 

·        قانون و مقررات

چه قوانین و مقررات اصلی برای ترکیب تجاری وجود دارد؟

قانون تجارت و مقررات دولتی (شماره 27) از جمله مقرراتی هستند که شامل مواردی برای ترکیب تجاری هستند.

در مورد ادغام، ترکیب و اتحاد بانک‌ها مقررات خاصی از سال 1999 وجود دارد. این مقررات توسط هیئت‌مدیره بانک‌ مرکزی اندونزی درخصوص رویه‌ها و الزامات ادغام، اتحاد و اکتساب بانک‌های تجاری به‌کار گرفته شده است. در هنگام خرید سهام یک بانک اندونزیایی، مقررات مربوط به خرید سهام بانک‌های تجاری و "Fit of proper test" باید پیروی شود. سرمایه‌گذاران خارجی ممکن است تا 99 درصد از سهام یک بانک اندونزیایی را خریداری کنند؛ اگر به قصد کنترل بانک هدف یا حتی کنترل بیش از 25 درصد سهام منتشر شده باشد، اکتساب‌کننده باید مصوبه بانک مرکزی اندونزی را به‌دست آورد.

هیئت نظارتی مؤسسات مالی و بازار سرمایه اندونزی مقررات خاصی را علاوه بر موارد فوق برای شرکت‌های سهامی که قصد ترکیب به‌ویژه ادغام، اتحاد، قبضه مالکیت، کنترل، معاملات عمده و تضاد منافع تجاری دارند، منتشر کرده است. بر این اساس افشای اطلاعات، تأییدیه سهامداران و تأییدیه از هیئت نظارتی بازار سرمایه برای به انجام رسانیدن این معاملات ضروری است.

همچنین بورس اوراق بهادار اندونزی در مورد ترکیب‌های تجاری مقرراتی را تدوین کرده است. این مقررات بر رویه‌‌های ترکیب تجاری شرکت‌های پذیرفته شده در بورس تمرکز دارد. در صورتی‌که در ترکیب تجاری سرمایه‌گذار خارجی وجود داشته باشد اخذ مجوز از هیئت همکاری سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه نیز ضروری است. هم‌چنین یک سرمایه‌گذار خارجی باید قیمت سرمایه‌گذار Negative را که اخیراً به‌وسیله دولت اندونزی به‌منظور حذف و کاهش محدودیت‌ها در مالکیت سهام در بخش‌های تجاری اصلاح شده است، در نظر داشته باشد.

در مورد شرکت‌های دولتی نیز، مقررات دولتی شماره 43 که در سال 2005 در رابطه با ادغام، اتحاد و اکتساب و تغییر شکل شرکت‌های دولتی مقرر می‌دارد که ترکیب تجاری شرکت‌های دولتی باید در مقررات دولتی تصریح شود و به تأیید رئیس جمهور اندونزی نیز برسد.

·        قانون راهنما

در حالت کلی قانون اندونزی اصول آزادی قراردادها را در نظر می‌گیرد. طرف قرارداد ممکن است آزادانه قانون را برای حمایت از قراردادشان انتخاب کنند. با وجود این، اغلب وکلای قانونی اندونزیایی معتقدند که انتخاب یک قانون حمایتی باید ارتباط قابل استدلالی با مقررات کشور و یا مجموعه‌ای که طرف قانونی برای اختلاف نظر انتخاب کرده است، داشته باشد.

تعیین این‌که آیا ارتباطی بین معاملات و انجمن منتخب وجود دارد بر اساس عوامل قطعی است. در ادغام و اتحاد، مقررات موجود فقط ترکیب تجاری در مؤسسه اندونزیایی را پوشش می‌دهد. بنابراین همه اسناد معملات مربوط به ادغام یا ترکیب معمولاً به‌وسیله قانون اندونزی پوشش داده می‌شود.



1. Consolidation

[2]. Demengers

[3]. Pure demenger

[4]. Spin-off